« او را به نام برادرم عثمان بن مظعون نام‌گذارى كردم » . سيره‌نويسان آوردهاند : زمانى كه عبد اللّه بن على به شهادت رسيد ، عباس عليه السّلام برادر ديگرش عثمان را فرا خواند و همان‌گونه كه با عبد اللّه سخن گفته بود ، به دو فرمود : برادر ! به ميدان برو . او نيز رهسپار ميدان شد و شمشير مىزد و مىگفت : إنى أنا عثمان ذو المفاخر * شيخى علىّ ذو الفعال الطاهر يعنى : منم عثمان صاحب افتخارات ، آقايم علىّ ، همان فرد نيكوكار و پاكيزه است . خولى بن يزيد اصبحى تيرى به سوى او پرتاب و او را از پاى در آورد به گونهاى كه با پهلو به زمين افتاد و مردى از قبيلهء أبان بن دارم ، از راه رسيد و او را به شهادت رساند و سر مباركش را از تن جدا ساخت « 1 » . جعفر بن على بن أبي طالب عليهم السّلام وى دو سال بعد از برادرش عثمان ، ديده به جهان گشود ، مادرش فاطمهء ام البنين است . جعفر نزديك به دو سال در جوار پدر و قريب دوازده سال در كنار برادرش حسن و حدود 21 سال عمر شريف خود را با برادرش حسين عليه السّلام زيست « 2 » . روايت شده كه : امير المؤمنين عليه السّلام به جهت عشق و علاقهاى كه به او داشت ،

--> ( 1 ) . مقاتل الطالبين : 89 . ( 2 ) . تنقيح المقال : 1 / 219 ؛ اعيان الشيعة : 4 / 129 .