مالك بن نسر كندى « 1 » از راه رسيد و امام را دشنام داد و محاسن شريفش را به دست گرفت و با شمشير بر سر مبارك او كوبيد . خولى « 2 » بن يزيد اصبحى ، خواست سر از بدن او جدا كند ، ولى به خود لرزيد ، سنان وارد شد و بر دندان‌هاى مباركش شمشير نواخت و شمر آمد و سر از پيكر مبارك ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام جدا نمود و آن‌گاه لباس‌هاى مبارك او را به غارت بردند و سرهاى شهدا را از بدن جدا ساختند و پيكرهاى آنان را زير سم ستوران لگدكوب كردند . خيمه‌ها به غارت رفت و كسانى كه در آنجا بودند به اسارت در آمدند و سرهاى شهدا را همراه با اسيران به كوفه و از آنجا به شام و سپس به مدينه وطن جدّشان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بردند .

--> ( 1 ) . وى از قبيلهء كنده و در برخى كتب « نسير » وارد شده است . ( 2 ) . برخى او را به اشتباه « خولى » گفتهاند و اصبحى منسوب به « ذى اصبح » يكى از پادشاهان حمير است كه تازيانه‌هاى اصبحى به دو انتساب دارد .