« خدا بكشد مردم ستمگرى كه تو را كشتند ، اينان تا چه اندازه بر خدا و به هتك حرمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بىپروا شدهاند ، پس از تو ، اف بر اين دنيا ! » . 2 - عباس بن على عليه السّلام : وقتى عباس عليه السّلام به فيض شهادت نايل گشت ، امام حسين عليه السّلام بالين او حاضر شد و فرمود : « الآن انكسر ظهرى و قلّت حيلتى و شمت بى عدوّى » . « اكنون پشتم شكست ، چارهانديشىام اندك و زبان شماتت دشمن برويم بازشد » . 3 - قاسم بن حسن عليه السّلام : آن‌گاه كه وى به شهادت رسيد ، امام عليه السّلام بالين او حضور يافت و فرمود : « بعدا لقوم قتلوك و خصمهم فيك رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم » . « دور باد از رحمت خدا ! گروهى كه تو را به شهادت رساندند ، جدّت رسول خدا در روز رستاخيز در اين زمينه با آنان دشمنى كند » . سپس فرمود : « عزّ على عمّك أن تدعوه فلا يجيبك » . « بر عمويت بس دشوار است كه او را به يارى خود فرا خوانى ، ولى نتواند به تو پاسخ مثبت دهد » . 4 - عبد اللّه بن حسن عليه السّلام : هنگامى كه عبد اللّه به شهادت رسيد ، امام حسين عليه السّلام او را در آغوش گرفت و فرمود : « يا بن أخى ! اصبر على ما نزل بك ، و احتسب فى ذلك الخير ، فان اللّه يلحقك بآبائك الصالحين » . « فرزند برادر ! صبر و شكيبايى ورز و از آن اميد خير داشته باش كه خداوند تو را به نياى پاك و شايستهات ملحق خواهد ساخت . . . » . 5 - عبد اللّه بن حسين عليه السّلام : زمانى كه او به شهادت رسيد ، امام حسين عليه السّلام خون گلويش را به آسمان پاشيد و عرضه داشت : « اللّهم لا يكن أهون عليك من دم فصيل » .