2 و 3 - سعد بن حرث و برادرش ابو الحتوف : اين دو تن ابتدا از مخالفان امام عليه السّلام بودند ، ولى آن‌گاه كه امام عليه السّلام به شهادت رسيد و ضجّه و نالهء زنان و كودكان آن حضرت بلند شد ، اين دو برادر ، عنان مركب خويش را به سوى قاتلان حسين برگردانده و با شمشير به جان آنان افتادند تا اين كه بعد از امام ، به فيض شهادت نايل گشتند . 4 - محمد بن ابو سعيد بن عقيل : آن‌گاه كه ابا عبد اللّه عليه السّلام به شهادت رسيد و صداى ناله و فغان زنان و كودكان بلند شد ، محمد وحشت زده از خيمه بيرون دويد و عمود خيمه را به دست گرفته و اين سو و آن سو مىنگريست و گوشواره‌هايش تكان مىخورد كه فردى به نام « لقيط يا هانى » ، وى را به شهادت رساند و بدين ترتيب ، او پس از امام حسين عليه السّلام شربت شهادت نوشيد . ز - دو تن از ياران حسين عليه السّلام در اثر زخم‌هاى وارده پس از آن بزرگوار به شهادت رسيدند كه عبارت بودند از : 1 - سوّار بن منعم نهمى : وى به اسارت در آمد و شش ماه بعد در اثر جراحات وارده به شهادت رسيد . 2 - موقّع بن ثمامهء صيداوى : او نيز اسير دشمن و به « زاره » تبعيد شد ، يك سال بعد در اثر جراحات وارده به خيل شهيدان پيوست . ح - در كربلا هفت تن پدر و پسر در ركاب ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام شربت شهادت نوشيدند كه عبارت بودند از : 1 و 2 - على بن حسين ( على اكبر ) و عبد اللّه بن حسين ( كودك شيرخوار ) . 3 - عمرو بن جناده . 4 و 5 - عبد اللّه و عبيد اللّه بن يزيد بن ثبيط عبدى .