پرتاب كرد و قلب مبارك وى را شكافت و عبد اللّه نقش بر زمين شد « 1 » . آن گونه كه ابو مخنف و مداينى و ابو الفرج گفتهاند : بر خلاف گفتهء ديگران « 2 » ، شهادت عبد اللّه بعد از شهادت على اكبر عليه السّلام رخ داده است . محمد بن مسلم بن عقيل بن أبي طالب عليهم السّلام مادرش كنيز بوده است . به گفتهء ابو جعفر : پس از شهادت عبد اللّه ، فرزندان ابو طالب ، دسته جمعى بر دشمن يورش بردند و حسين عليه السّلام بر آن‌ها بانگ زد و فرمود : « عموزاده‌ها ! در مسير شهادت ، صبر و شكيبايى پيشه كنيد » . محمد بن مسلم در جمع آنان توسط ابو مرهم ازدى و لقيط بن اياس جهنى به شهادت رسيد « 3 » . محمد بن ابو سعيد بن عقيل بن أبي طالب عليهم السّلام مادر محمد نيز كنيز بود . سيره‌نگاران از حميد بن مسلم ازدى نقل كردهاند كه گفت : هنگامى كه حسين عليه السّلام از اسب روى زمين قرار گرفت ، نوجوانى وحشت زده از خيمه بيرون دويد و اين سو و آن سو مىنگريست ، سوارى از دشمن بر او حملهور شد و وى را به شهادت رساند . پرسيدم آن نوجوان كيست ؟ گفته شد : « محمد بن ابو سعيد » . هويّت سوار را جويا شد ، گفتند : وى « لقيط بن اياس جهنى » بوده است « 4 » . هشام كلبى گفته است : هانى بن ثبيت حضرمى روايت كرده و گفته است : من از

--> ( 1 ) . طبرى ، تاريخ : 3 / 343 ؛ مقاتل الطالبين : 98 ؛ ارشاد : 2 / 107 . دينورى ، شهادت وى را بعد از شهادت على اكبر عليه السّلام دانسته ( ر . ك : اخبار الطوال : 257 ) . ( 2 ) . كامل : 4 / 74 . ( 3 ) . ر . ك : مقاتل الطالبين : 97 . ( 4 ) . ر . ك : بحار الأنوار : 45 / 33 .