قرآن ، خداى جهانيان را اين چنين توصيف مىكند و دربارهء خداشناسى و معارف عقلى مطالبى را مىگويد كه با دلايل عقلى همراه بوده و براهين روشن آن را اثبات مىنمايد . آيا ممكن است يك فرد درس نخوانده كه در محيط جهل و نادانى پرورش يافته است ؛ يك چنين معارف بلندى بياورد ؟ صفات پيامبران در قرآن هنگامى كه قرآن از پيامبران آسمانى سخن مىگويد ؛ آنان را با صفات نيك انسانى كه شايستهء آنها است ، و لازمهء پيامبرى و سفارت الهى مىباشد ياد و فضائل اخلاقى و سجاياى انسانى را براى آنان ثابت مىكند . براى نمونه قسمتى از آياتى را كه دربارهء آنان نازل شده است در اينجا مىآوريم : 1 . كسانى كه از پيغمبر امى ( درس نخوانده ) كه نام و نشان او در تورات و انجيل نوشته شده است ، پيروى مىكنند ، پيامبرى كه آنان را به كارهاى نيك امر كرده و از امور بد باز مىدارد . چيزهاى پاكيزه را حلال ، و پليدىها را بر آنها حرام مىكند . « 1 » 2 . اوست كه از ميان ملت امى پيامبرى را از خود آنها

--> ( 1 ) . الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ ( اعراف : 157 ) .