مىپنداشتند ؛ گرفته بودند . اگر فرض كنيم محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم تعاليم خود را از معاصران خويش فرا گرفته است ناچار بايد اثرى از عقايد بت‌پرستان و تعاليم « عهدين » در اقوال و معارف او ديده شود و اين منابع و مصادر سايه خود را بر تعاليم او بيفكنند در صورتى كه ما خلاف آن را مشاهده مىكنيم ، زيرا قرآن در موارد زيادى با تعاليم « عهدين » كه به پندار خصم ، منابع معارف قرآن است مخالفت ورزيده و عقايد و معارف خود را از افسانه‌هاى عهدين و خرافات مكتب‌هاى ديگر كه مصادر و مدارك علمى آن روز بودند ، پيراسته ساخته است . صفات خدا در قرآن يكى از بحث‌هاى مهم قرآن « بحث‌هاى خداشناسى » آن است .

--> كتاب دوم مكابين ، 17 . كتاب ايوب ، 18 . كتاب مزامير . ه : كتاب‌هاى سليمان كه عبارتند از : كتاب امثال سليمان ، كتاب جامعهء سليمان ، كتاب سرود سليمان و كتاب حكمت سليمان . و . مكتوبات پيامبران پس از موسى كه مشتمل بر 17 كتاب است كه از ذكر نام و تفاسير آنها خوددارى مىشود . كتاب‌هاى عهد جديد عبارتند از : انجيل‌هاى چهارگانه ، اعمال حواريون ، رساله‌هاى چهارده‌گانه « پولس » رسالهء يعقوب حوارى ، رساله اوّل و دوم « پطرس » حوارى ، رساله اوّل و دوم و سوم يوحناى حوارى ، رسالهء يهوداى حوارى ، كتاب مكاشفات يوحناى الهى .