السيد الخوئي ( مترجم : الشيخ جعفر السبحاني )

37

مرزهاى اعجاز ( فارسى )

عادتى پى ببرد . « 1 » ثانيا : كشف يك چنين سيرهء كلى ، فرع اين است كه پيامبران گذشته را كه داراى معجزه بودند ، صادق و راستگو بدانيم ، و نبوت آنان را تصديق نماييم تا به اين وسيله به دست آوريم كه مشيت الهى از روز نخست ، بر اين تعلق گرفته كه معجزه را در اختيار پيامبران صادق قرار دهد ، ولى براى كسانى كه پيامبران گذشته را نپذيرفته‌اند و يا با ديده ترديد و شك به آنها مىنگرند ، براى به دست آوردن يك چنين روش كلى كه روزبهان مدعى آن است ، راهى نيست ، و معجزهء هيچ فردى براى آنان ، موجب اتمام حجت نمىشود زيرا هنوز پيش آنان ثابت نشده است كه خداوند معجزه را فقط در اختيار پيامبران راستگو مىگذارد . ثالثا : اگر انجام و ترك يك كار از نظر عقل يكسان و برابر باشد و عقل به قبح يك طرف و حسن طرف ديگر حكم نكند ؛ چه مانعى دارد كه خداوند روش و مشيت خود را در آن مورد دگرگون سازد ، زيرا او قادر و تواناى مطلق است و هرگز كارهاى او مورد بازخواست قرار

--> ( 1 ) . زيرا اگر قادر ساختن متنبيان دروغگو بر انجام معجزه در نظر عقل بىمانع گردد و كوچك‌ترين قبحى نداشته باشد از كجا مىتوان گفت و چگونه مىتوان كشف كرد كه مشيت خداوند از روز نخست بر اين تعلق گرفته كه فقط معجزه را در اختيار راستگويان قرار دهد ، و مدعيان دروغگو را از آن محروم سازد ؟ در اين صورت هيچ گونه راهى براى پى بردن به اين عادت وجود ندارد . مترجم .