دين يهود داشته باشند . حضرت اسماعيل بعد از 120 و يا 137 ( و يا 000 ) سال زندگى رحلت نمود و مورخين مسلمان مدفن او در شهر مكه و ظاهرا در محل معروف به حجر اسماعيل نزديك مقبرهء مادرش مىدانند . اسمعيل صادق الوعد وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِسْماعِيلَ إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا ( مريم - 54 ) - اسماعيل اسوه ( ا و ) لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ ( احزاب - 21 ) چيزى كه بدان تأسى بايد جست و مانند آن عمل بايد كرد مانند خوى و صفات معصوم عليه السّلام و تا كسى معصوم نباشد از سهو و خطا و معصيت ، تأسى جستن و اطاعت كردن او واجب نيست ( لغات قرآن ) اشباع ( ا ) در اصطلاح تجويد ( قرآن ) سير كردن و پر خواندن حركات فتحه و كسره و ضمه است . به گونه‌اى كه در فتحه به صورت الف و در كسره به صورت ياء و در ضمه به صورت واو ادا شود . اشتر صالح ( ا ت ) يا ( - ) ناقهء صالح اشخاص در قرآن عبارت است از : آدم ، آزر ، آل ياسين ، ابراهيم ، ابو لهب ، احمد ، ادريس ، اسحاق ، اسرائيل ، اسماعيل ، الياس ، ايوب ، جالوث ، داود ، ذو القرنين ، ذو الكفل ، ذكريا ، زيد ، سامرى ، سليمان ، شعيب ، صالح ، طالوت ، عزير ، عمران ، عيسى ، فرعون ، قارون ، لقمان ، لوط ، محمد ( ص ) ، مريم ، مسيح ، موسى ، نوح ، هارون ، هامان ، هود ، يحيى ، يعقوب ، يوسف و يونس . ( رجوع فرمائيد به عناوين نامبرده ) اشد ( ا ش دّ ) دربارهء خداوند است : 1 . اشد باسا - سخت عذاب ( نساء - 84 ) 2 . اشد تنكيلا - سخت عقوبت ( نساء - 84 ) اشراط ساعت ( ا ) فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً فَقَدْ جاءَ أَشْراطُها فَأَنَّى لَهُمْ إِذا جاءَتْهُمْ ذِكْراهُمْ ( محمد - 18 ) اشراط ساعت تعبيرى است از علاماتى كه قبل از وقوع قيامت واقع مىشود و چنان‌كه از آيات استفاده مىشود اين علامات بسيار است چون خارج شدن دودى از آسمان ( دخان 9 و 10 ) نفخ صور ( زمر 68 و نمل 79 ) صيحه ( يس 49 و 50 و 51 ) تغيير كلّى در اوضاع عالم مانند انفجار درياها ، سير كوه‌ها و از هم پاشيدن آنها ، زلزلهء زمين ، شكاف برداشتن زمين ، منخسف شدن ماه ، بىنور شدن خورشيد ، تيره شدن ستارگان با توجه به آياتى از سوره‌هاى نازعات ، واقعه ، انفطار ، انشقاق ، تكوير و . . . ( كلم الطيّب - ص 669 به بعد ) اشرافه - اقلابه اشمام ( ا ) نوعى ( - ) وقف ( 6 ) اشهر حرم ( ا ه ر ح ر ) فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ ( توبه - 60 ) برخى گفته‌اند مقصود چهار ماه حرام ( ذى قعده ، ذى حجه ، محرم ، رجب ) است . يعنى همان چهار