محمد يوسف حريرى
345
فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى )
روز قيامت در آن مسطور است و يا اينكه جبرئيل آن حضرت را در مرگ پدر تسليت مىداد و خوشدل مىساخت و از احوال و مقام پدرش خبر مىداد و سرگذشت اولادش را پس او برايش مىگفت و حضرت على عليه السّلام اينها را مىنوشت . ( بينات - ش 14 - ص 98 ، اصول كافى - ج 1 - ص 349 ، حديقة الشيعه - ص 607 ، مقاله « مصحف حضرت فاطمه » - عبد اللّه امينى - روزنامهء جام جم - چهارشنبه 8 مرداد 1382 - ص 13 ) مصحف مذهب ( م ذ ه ) همان قرآن مذهب يعنى مطلا ( فرهنگ آنندراج ) مصحف مرتل ( م ر تّ ) غالبا هر جزو قرآن را در يك نوار و مجموعا كل قرآن را در 30 نوار يكساعته مىخوانند و نوارهاى كاست را به صورت يك مجموعه درمىآورند كه « المصحف المرتل » ( مصحف به ترتيل خوانده ) نام دارد . ( قرآنپژوهى ، ص 71 ) مصحف نمونه ( ن ن ) مصحف امام ( پژوهشى پيرامون آخرين كتاب الهى ، ج 1 ، ص 117 ) مصدق ( م ص دّ ) مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتابِ ( مائده - 48 ) قرآن مجيد را گويند ( الاتقان ، ج 1 ، ص 182 ) مصر ( م ) وَ قالَ الَّذِي اشْتَراهُ مِنْ مِصْرَ ( يوسف - 21 ) اين كلمه پنج بار در قرآن مجيد ( بقره 61 - يوسف 21 و 99 - يونس 87 - زخرف 51 ) ذكر شده است و در آيهء 61 سورهء بقره ممكن است مصر اسم عام بوده به معنى مطلق شهر ، ولى در چهار مورد ديگر مراد از مصر مملكت مصر ( فرعون ) است . و در مملكت مصر حضرت يوسف عليه السّلام فروخته شد و آن حضرت در دربار فرعون به عالىترين مقام رسيد و آنگاه حضرت يعقوب عليه السّلام و خاندانش را به مصر آورد . بنى اسرائيل بعد از او دچار زحمت شدند و مورد آزار فرعونيان قرار گرفتند تا آنكه حضرت موسى عليه السّلام ايشان را از مصر بيرون برد . ( اعلام قرآن ، قاموس قرآن - و . . . ) مصور ( م ص وّ ) هُوَ اللَّهُ الْخالِقُ الْبارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى ( حشر - 24 ) صورتبخش . پديد آرندهء صورتهاى مختلف . از اسماى افعال الهى است ( نامها و صفتهاى خداى رحيم ، ص 91 و 150 ) مصيبت ( م ب ) الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ( بقره - 157 ) محنت و رنج و سختى و مكروهى كه به آدمى مىرسد . و پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود هرآنچه مؤمن را رنج دهد مصيبت است و مصيبتها كليدهاى ثوابند و فرمود اجر و پاداش از جانب خداوند برحسب بزرگى مصيبت است . ( معارف و معاريف ) مضاجع - سورهء مضاجع مضغه ( م غ ) ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً ، فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً ( مؤمنون - 14 ) مضغه فقط سه بار در قرآن مجيد آمده و آن حالت جنين است بعد از علقه بودن . مضغه چنانكه اهل لغت گفتهاند تكهء گوشتى است به اندازهء يك دفعه