خدا تكلم به اين كلمات مىكند : ( إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا . مريم - 30 ) 3 . چون آن حضرت به مقام پيامبرى رسيد هم چنان‌كه پيامبر اسلام به خاطر همين مقام ذكر ناميده شد . ( قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْراً رَسُولًا . طلاق - 10 ) ذكر و كلمه هر دو از يك مقوله‌اند كه يكى در مورد پيامبر اسلام و ديگرى را دربارهء حضرت مسيح به كار برده است و معلوم مىشود كه رسالت آسمانى است كه موجب شده كه يكى ذكر و ديگرى كلمه ناميده شود . 4 . مردم به او هدايت مىيافتند چنانچه به قرآن كه كلمة اللّه است هدايت مىيابند . بنابراين حضرت عيسى با كلام خدا در هدايت و روشنگرى راه تكامل بشر ، مشترك است . ( مكتب اسلام ، ش 403 ، ص 24 الى 27 - شرح اربعين شيخ بهايى ، ص 255 - قاموس قرآن ) كلمة اللّه ( ك ل م ت لّا ) أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيى مُصَدِّقاً بِكَلِمَةٍ مِنَ اللَّهِ ( آل عمران - 39 ) مفسران گفته‌اند مراد از « كلمه » حضرت عيسى عليه السّلام است ، يعنى اى زكريا خدا به تو مژده مىدهد يحيى را كه تصديق كنندهء كلمه‌اى از جانب خداست . در اين صورت حضرت يحيى از مبشران حضرت عيسى عليه السّلام بوده است . ( قاموس قرآن ) كلمهء اخلاص لا إله الا اللّه ( حجة التفاسير ، تعاليق ، ص 139 ) كلمهء باقيه وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً ( زخرف - 28 ) 1 . كلمه توحيد و آن لا إله الا اللّه است . ( لغت‌نامه ) 2 . از امام صادق ( عليه السلام ) مروى است كه مراد امامت است كه تا روز قيامت باقى خواهد ماند . ( فرهنگ لغات قرآن - ص 377 ) كلمهء تقوى وَ أَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوى ( فتح - 26 ) 1 . بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ( لغت‌نامه ) 2 . جمهور مفسران آن را كلمهء توحيد و بعضى سكينه گفته‌اند . ( قاموس قرآن ) كلمهء طيبه يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ ( فاطر - 10 ) كلم الطيب را به اعتقادات صحيح نسبت به مبدا و معاد و آيين خداوند تفسير كرده‌اند . همچنين كلمهء طيبه به لا إله الا اللّه يا سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله الا اللّه و اللّه اكبر يا محمد رسول اللّه و على ولى اللّه و خليفهء رسول يا به ولايت اهل بيت تفسير شده كه همه اين قبيل بيان مصداق‌هاى روشن براى آن مفهوم وسيع و گسترده است . ( تفسير نمونه ) كلمهء كفر ( يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ ما قالُوا وَ لَقَدْ قالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ ( توبه - 74 ) مراد كلام كفرآميز است . ( قاموس قرآن ) كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ تمام كسانى كه روى آن ( زمين ) هستند فانى هستند . ( رحمن - 26 ) - از مثل‌هاى قرآنى كه معروف است و در زبان‌ها جارى است . ( گذرى بر قرآن - ص 99 ) كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ به معنى هر نفسى چشندهء مرگ است . قسمتى از آيهء 185 سورهء آل عمران است و معمولا در عنوان آگهىهاى مجالس ترحيم مىنويسند . كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا بخوريد و بياشاميد و