شعيب عليه السّلام است . ( قاموس قرآن - اعلام قرآن - و . . . ) شغل القرآن ( ش يا ش ل ل ق ) ( ش غ يا ش غ ل ل ق ) عمل به موجبات قرآن از اقامهء فرايض و اجتناب از مناهى ( لغت‌نامه - فرهنگ نفيسى ) شفا ( ش ) 1 . وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ ( اسراء - 82 ) قرآن مجيد را گويند ، براى اينكه از بيمارىهاى قلبى چون كفر و جهل و كينه‌توزى و بيماريهاى بدنى شفا مىبخشد ( الاتقان ، ج 1 ، ص 181 - 185 ) 2 . از نام‌هاى سورهء فاتحة الكتاب ، زيرا پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : فاتحة الكتاب شفاء من داء ( منهج الصادقين ) شفاء الصدور ( ش ء صّ ) شفاى سينه‌هاى بيمار . تعبيرى است از قرآن مجيد در نهج البلاغه ، خطبه 110 . شفاعت ( ش ) لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً ( مريم - 87 ) شفاعت وساطتى است كه بعضى از اولياى الهى از خداوند براى گذشتن از عقاب گناهكاران به عمل آورند . شفاعت به اذن خداست و روايات دربارهء شفاعت و شافعان است و شفعايى كه در روايات نام برده شده‌اند عبارتند از : چهارده معصوم ، پيامبران ، جبرئيل ، علما ، شهيدان ، مؤمنان ، قرآن ، فرشتگان ، اعمال نيك و عبادات . 1 . شفاعت اعمال - عمل انسان ، يعنى ايمان و اقرار به يگانگى خدا و توبه وسيلهء آمرزش گناهان است . 2 . شفاعت تشريعى - عمل پيغمبران و اوليا و كتب آسمانى كه راه به سوى خدا را نشان مىدهد . 3 . شفاعت حسنه - دعاى خير است براى مؤمنين . شفاعت قرآن از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله روايت شده كه فرمودند : « هيچ شفاعت‌كننده‌اى بلند مرتبه‌تر از قرآن در روز قيامت نيست ، نه پيغمبرى و نه ملكى و نه غير اينها » . - از حضرت امير على عليه السّلام روايت شده كه فرمودند : آگاه باشيد كه شفاعت قرآن پذيرفته و سخنش تصديق مىگردد ، آن كس كه در قيامت قرآن شفاعتش كند بخشوده مىشود و آن كس كه قرآن از او شكايت كند محكوم است . در روز قيامت ندا كننده‌اى بانگ مىزند كه آگاه باشيد امروز هركس گرفتار بذرى است كه كاشته و عملى است كه انجام داده جز اعمال منطبق با قرآن پس شما در شمار عمل‌كنندگان به قرآن باشيد . از قرآن پيروى كنيد . با قرآن خدا را بشناسيد و خويشتن را با قرآن اندرز دهيد و رأى و نظر خود را در برابر قرآن متهم كنيد و خواسته‌هاى خود را با قرآن نادرست شماريد . شفيع مِنْ وَلِيٍّ وَ لا شَفِيعٍ أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ ( سجده - 4 ) فيض رسان به مخلوقات بدون واسطه . خداى تعالى است ( نام‌ها و صفت‌هاى خداى رحيم ، ص 145 ) شق القمر ( ش قّ ل ق م ) اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ ( قمر - 1 ) از انشقاق ( شكافته شدن ، شكافتن ) ماه با بيان نزديك شدن « ساعت » ( روز قيامت ) ياد شده است و لذا به اعتقاد بعضى شكافته شدن ماه به عنوان نشانه‌اى از وقوع قيامت آمده است . طبق روايت مشهور كه ادعاى تواتر آن نيز شده است ، شق القمر