محمد يوسف حريرى

230

فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى )

حضرت ابراهيم ، حضرت لوط ، حضرت موسى ( عليهم السلام ) و مبارزات دامنه‌دارشان بر ضد شرك و كفر و انحراف و ستمگرى ( كه با وجود نفر كم بر دشمنان بسيار پيروز شدند ) و اين سرگذشت‌ها وسيلهء آرامش خاطرى براى پيامبر و مؤمنان در برابر انبوه دشمنان بوده و هم درس عبرتى است براى مخالفان نيرومندشان . 2 . مبارزه با شرك و بت‌پرستى و توجه به معاد و جهان پس از مرگ و صدق دعوت پيامبر و استقامت مؤمنان و تهديد دشمنان . سورهء يا ايها النبى سوره تحريم و سوره طلاق به مناسبت آغاز سوره ( پژوهشى در تاريخ قرآن كريم - ص 147 ) سورهء يس ( ياسين ) سى و ششمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 83 آيه . بعد از سورهء فاطر و پيش از سورهء صافات قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء اول است و محتواى سوره مشتمل است بر : 1 . بيان رسالت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و قرآن مجيد و هدف از نزول آن . 2 . بيان رسالت سه تن از پيامبران الهى و چگونگى دعوت آنها به سوى توحيد و مبارزهء پىگير و طاقت‌فرساى آنها با شرك . 3 . بيان نكات توحيدى و ذكر آيات و نشانه‌هاى عظمت پروردگار در عالم هستى . 4 . بيان مسائل مربوط به معاد و دلايل گوناگون آن و چگونگى حشر و نشر و سئوال و جواب در قيامت و پايان جهان و مسألهء بهشت و دوزخ . سورهء يوسف ( يو س ) دوازدهمين سورهء قرآن و از سور مكى است با 111 آيه ( به اجماع ) . بعد از سورهء هود و پيش از سورهء رعد قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء 4 است . ( نام پيامبرى معروف ) . محتواى سوره مشتمل است بر : 1 . كتاب مبين ( قرآن ) بازگو كنندهء بهترين قصه‌ها و حكايت‌هاست . 2 . قصه حضرت يوسف ( از دوران كودكى از مناسباتش با برادران و به چاه انداخته شدن توسط برادران تا اسير شدن به دست مصريان و رسيدن به عظمت و سلطنت مصر كه مقدمهء هجرت بنى اسرائيل از فلسطين به مصر شد ) . 3 . شرح حال مشركان در ضديت با خداوند و رسولان و اين‌كه حكايت آنان براى صاحبان عقل عبرت خواهد بود . 4 . هدايت و رحمت بودن قرآن مجيد براى اهل ايمان . سورهء يونس ( يو ن ) دهمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 109 آيه . بعد از سورهء توبه و پيش از سورهء هود قرار دارد . مأخذ اسم سورهء آيهء 98 است ( نام پيامبرى معروف ) . محتواى سوره مشتمل است بر : 1 . وحى و مقام پيامبر اكرم . 2 . نشانه‌هايى از عظمت آفرينش كه نشانهء عظمت خداست . 3 . توجه دادن به ناپايدارى زندگى مادى و لزوم كسب آمادگى براى سراى آخرت از طريق ايمان و عمل صالح و به تناسب اين مسائل ذكر قسمتى از زندگى پيامبران بزرگ از جمله حضرت نوح ، حضرت موسى ، و حضرت يونس ( عليهم السلام ) .