1 . ذكر حروف مقطعه و اشاره به عظمت قرآن كه رحمت و هدايت است براى مؤمنان و سخن از كسانى كه در برابر آيات لجاجت نشان مىدهند و سعى دارند ديگران را نيز از قرآن منحرف نمايند . 2 . آفرينش آسمان و كوه‌ها و جنبندگان مختلف و نزول باران و پرورش گياهان . 3 . سخنان حكمت‌آميز لقمان به هنگام اندرز به فرزندش از توحيد و مبارزه با شرك ، توصيه به نيكى به پدر و مادر و نماز و امر به معروف و نهى از منكر و شكيبايى در برابر حوادث و خوشرويى با مردم و فروتنى و اعتدال در امور . 4 . دلايل توحيد و تسخير آسمان و زمين و نعمت‌هاى وافر پروردگار و نكوهش منطق بت پرستان . 5 . مسألهء معاد و هشدار به انسان كه مغرور به زندگى دنيا نشود و به فكر آن سراى جاويدان باشد . سورهء لمزه ( ل م ز ) سورهء همزه ( تاريخ قرآن ، ص 590 ) سورهء لم تحرم ( ل م ت ح رّ ) به سورهء تحريم گفته مىشود . ( الاتقان ، ج 1 ، ص 195 ) سورهء لم يكن ( ل ى ك ) نام ديگر سورهء بينه - به تناسب شروع سوره با اين الفاظ ( تفسير نمونه - الاتقان ، ج 1 ، ص 196 ) سورهء لهب ( ل ه ) سورهء ابى لهب ( تاريخ قرآن ، ص 591 ) سورهء ليل ( ل ) نود و دومين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 21 آيه ( به اجماع ) . بعد از سورهء شمس و پيش از سورهء ضحى قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء اول است ( به معنى شب ) و محتواى سوره مشتمل است بر : 1 . ذكر سوگندهايى و تقسيم مردم به گروه انفاق كنندگان باتقوا ( كه پايان كارشان خوشبختى و سهولت و آرامش است ) و بخيلانى كه منكر پاداش قيامتند ( و پايان كارشان سختى و تنگى و بدبختى است ) . 2 . اين معنى كه هدايت بندگان بر خداست . 3 . انذار از آتش فروزان دوزخ . 4 . معرفى كسانى كه در آتش مىسوزند و گروهى كه از آن نجات مىيابند ( با ذكر اوصاف ) . سورهء مائده پنجمين سورهء قرآن مجيد و از سور مدنى است با 120 آيه . بعد از سورهء نساء و پيش از سورهء انعام قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء 112 است ( به معنى خوان آراسته از طعام - راجع است به تقاضاى حواريون از حضرت عيسى براى نزول مائده از آسمان براى آنها ) محتواى سوره مشتمل است بر : 1 . مسألهء يهود ، نيرنگ و سوء قصدشان نسبت به پيامبر اسلام و خيانت يهود نسبت به حضرت موسى ، وصف تورات و رويگردانى يهود از احكام تورات و بيان حكم تورات و در مورد قصاص . 2 . مسألهء مسيحيان ، خيانت آنان به حضرت مسيح و مسألهء تثليث . 3 . مسألهء يهوديان و مسيحيان ( اهل كتاب ) . پيامبر اكرم مأمور مىشود تا در ميان اهل كتاب طبق فرمان خدا حكم كند و با يهوديان و مسيحيان دوستى نشود .