امّا حكمت بحثي ، به درستى كه أو محكم گردانيد أساس وبنيان آن را ، واستوار ساخت قواعد وأركان آن را ، وتعبير كرد از معاني صحيحهء لطيفهء آن به عبارات دلپذير وألفاظ مختصر مفيد بىنظير به نوعي كه مزيدى بر آن در همه أذهان متصوّر نيست ، خصوصا در كتاب مشارع ومطارحات كه در آنجا استيفاى أبحاث متقدّمين ومتأخّرين نموده است ، وأصول وقواعد حكماى مشّايين را شكسته وبرهم زده است ، واستوار گردانيده است آراء ومعتقدات حكماى پيشين را . وأكثر اين سخنان وايرادات ومناقضات وسؤالات از تصرّفات ذهن سليم وتدقيقات طبع مستقيم واز مكنونات علم قويم اوست ، واين أقوى شاهديست بر قوّت أو در حكمت بحثي وعلوم رسمي » . شرح شهرزورى با كوشش حسين ضيائى تربتى در سال 1372 در تهران منتشر گرديده ولى از شرح قطب الدّين فقط چاپ سنگى در اختيار بود كه در سال 1314 هجرى قمري در تهران چاپ شده بود . از اين روى نياز به يك چاپ بهتر احساس مىشد ومؤسّسهء مطالعات اسلامى پس از نشر شرح منظومهء سبزوارى وقبسات ميرداماد وبرخى از آثار ابن سينا در صدد نشر اين كتاب بود واز أستاذ شيخ عبد اللّه نوراني خواسته بود كه عهده‌دار اين امر مهم گردد ولى عوائق زمان ومصادمات دهر خوّان ايشان را از انجام اين امر مهم باز مىداشت تا اينكه چند سال پيش موفّق شدند همهء كتاب را از نسخهء چاپ سنگى استنساخ وآن را با نسخه‌اى خطّى كه در كتابخانهء ملّى به شمارهء 1372 / ع موجود است مقابله فرمايند . اين نسخه به سال 754 در يزد به وسيلهء إبراهيم بن محمّد فيروزانى از روى نسخه‌اى كه از روى مسوّدهء مصنّف تحرير يافته كتابت شده است ودر پايان نسخه تصريح گرديده كه تأليف كتاب در ماه رجب سال 694 صورت پذيرفته است . اين نسخه متعلّق به كتابخانهء سلطنتى بوده ومهر ناصر الدّين شاه قاجار در صفحهء آغازين آن ديده مىشود . أستاذ نوراني در ميانهء كار دچار بيمارى شدند كه توانائى انجام كار را از دست دادند . از اين جهت مقابله مجدّد واصلاحات ونمونه خوانىها وگردآورى فهارس را حقير به