ديده نمىشود . اين غلطها بگونه‌اى هستند كه نمىتوان آنها را جز با نسبت دادن به نا آگاهى كاتب از أصول نحوى ومعنايى يا عدم تسلّط وى بر اصطلاحات علمي وفنّى توجيه كرد . بيگانه بودن كاتب از ادبيّات عرب يا عدم اهتمام وى در فهم معناى متن كافى است تا بدليل مشابهت صوري دو لفظ ، يكى را بجاى ديگرى بينگارد وبنگارد ؛ ويا شايد بدليل خوانا نبودن متن اصلى ، أساسا واژه‌اى بي معنى را به خامه درآورد . در جدول زير ، موارد بسيارى از اين اشتباهات را نشان داده‌ايم : صفحه ( پانوشت ) نسخه‌هاى ديگر ( در متن ) نسخهء دا 1 9 ( 4 ) غلبة تصادم الشّكوك عليه تصادم الشكوك 19 ( 6 ) طريقة ما سواهم طريقة ما هواهم 42 ( 9 ) فقابل الحركة أمر بالقوّة مقابل الحركة أمر بالقوة 43 ( 8 ) بكونه معتنى به بكونه معتيا به 43 ( 10 ) فلمّا كانت فلا كانت 46 ( 4 ) فظاهر أنّ فاعلها فظان فاعلها 54 ( 5 ) فكن متثبّت القدم فكن لمسبت القدم 65 ( 9 ) إنّما هو ما يوجده اللّه إنما هو يا وجده اللّه 66 ( 4 ) فما عنده خبر فما غيره خبر 76 ( 16 ) حدّ خاصّ حدّ حس 85 ( 3 ) فهي المميلة القريبة فهي المهلة القريبة 93 ( 6 ) للجرم الأقصى للجرم الأفعى « 1 »

--> ( 1 ) در حاشية نسخهء دا 1 ، كاتب اين واژه را به « الأقصى » تصحيح كرده است ، واين خود شاهدي ديگر است بر آنكه نسخه به خطّ مؤلّف نيست .