را بر كمال سخنورى ونكته‌ورى بحذافيرها قدرتى اتمّ است ؛ واين شيوه بر جنابش شايسته ومسلّم . » « 1 » نمونه‌اى از اشعار وى كه جزئي از آن كل وبرگى از آن بوستان گل ونغمه‌اى از نغمات آن بلبل است ، چنين است : اى عشق مگر مايهء بود آمده‌اى * كز سر تا پا تمام سود آمده‌اى نقصان تو از چشم بدكس مرساد * كارايش دكّان وجود آمده‌اى اى ختم رسل دو كون پيرايهء توست * أفلاك يكى منبر نه پايهء توست گر شخص تو را سايه نيفتد چه عجب * تو نوري وآفتاب خود سايهء توست در مرحلهء على نه چون است ونه چند * در خانهء حق زاده به جانش سوگند بىفرزندى كه خانه‌زادى دارد * شك نيست كه باشدش به جاى فرزند نتوان ز غم تو دل به تدبير بريد * كودك نتوان به جهد از شير بريد بر من نتوان بست به زنجير دلت * وز تو نتوان دلم به شمشير بريد در كعبهء « قل تعالوا » از مام كه زاد * از بازوى باب حطّه خيبر كه گشاد بر ناقهء « لا يؤدّى إلّا » كه نشست * بر دوش شرف پاى كراسي كه نهاد تجهيل من اى عزيز آسان نبود بي از شبهات محكم‌تر از ايمان من ايمان نبود بعد از حضرات مجموع علوم ابن سينا دانم با فقه وحديث

--> ( 1 ) . تذكرة خلاصة الأشعار ، به نقل از القبسات ، مقدّمه ، صفحهء سى .