دو فرسخى آن موضع واجب است كه حاضر شود وبايد كه خطبه را دريابد وهر كه در اين صورت به جمعه حاضر نتواند شد يا نشود بايد كه ظهر را بجا آورد . وآنچه نوشته بودى كه چهار ركعت بجا مىآورد به قصد آنكه مردّد باشد در ميان نافله وظهر ، پس بدان كه ريبى در بطلان اين نيست ومشروعيت ندارد به وجود عديده . پس بر تو باد كه با مؤمنانى كه نزد تواند به اداى ظهر وترك جمعه تا وقتي كه أسباب صحّت آن فرآهم آيد ؛ وبدان كه قليل از سنّت بهتر است از كثير بدعت ؛ وفّقك اللّه وإيّانا لابتغاء مرضاته انّه ذو فضل عظيم » انتهى كلامه . وشيخ جليل محقّق ، شيخ على - رحمه اللّه - در رساله‌اى كه در خصوص نماز جمعه نوشته است در نزد تعداد أوصاف فقيه نائب در زمان غيبت مىگويد كه : « بايد أو را نفس قدسية وملكهء نفسانية باشد كه تواند به آن فروع را از أصول استخراج نمايد وجزئيات را به قواعد كليّه برگرداند ، وقوىّ را تقويت وضعيف را تضعيف كند ودر موضع تعارض ترجيح دهد ؛ وعلم به أمور سالفه بدون ملكهء مذكوره كافى نيست ، وهمچنين كافى نيست اطّلاع بر استدلال فقها وفهم كلام ايشان بدون آنكه موصوف باشد به ملكهء مذكوره وبا آن ممارست أهل صناعت وتحصيل تدرّب در آن وظهور استقامت بر صفحهء احوالش در ميان ايشان به نحوى كه از أو دفع نشود نيز ضرور است . پس بر كسى كه از عذاب آخرت مىترسد واجب است كه اقدام ننمايد بر گفتار بر خدا ورسول وائمّه - صلوات اللّه عليهم - به مجرّد اعتقاد به نفس خود به فهم مراد وسلوك نهج رشاد ومطالعهء عبارات پيشينيان . زيرا كه خياطت ثوب واصلاح طعام با آنكه از أمور حسّيه است تا آنكه كسى آن را نبيند ، ارتكاب آن را نمىتواند . پس گمان تو به شريعت مطهّره كه پيغمبر وامام عليهما السّلام براي آن سرهاى قريش را شكستند ، با آنكه علاقهء رحم والتجاى به حرم در ميان بود ، چه خواهد بود ؟ واگر گفتهء ما را باور ندارى ، از رسول خدا بشنو كه مىفرمايد : « خذ العلم من أفواه الرجال » « 1 » وأيضا مىفرمايد كه : « لا يغرنّكم الصحفيون » « 2 » يعنى شما را فريب ندهند

--> ( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 2 ، ص 105 . ( 2 ) منبع پيشين .