ديباچه بنام خداوند جان وخرد * كزين برتر انديشه بر نگذرد در كتاب نجات كه اينك مىبينيم گزيده مانندى از شفاى ابن سينا فيلسوف بزرگ إيران گنجانده شده كه آن هم خود گزيده‌ايست از يك دوره فلسفهء نظري : منطق ، طبيعي ، رياضى ، الهى ، كه از ارسطوطاليس ودانشمندان ديگر يونان بما رسيده است . شايسته است كه دربارهء اينها اندكى گفتگو شود . ارسطوطاليس فيلسوف يوناني در سال 384 پيش از مسيح از مادر بزاد هنگامى كه ديوترفس Dioterphes ) 483 - 383 ( فرمانروا ( آرخون ) بوده است ، در سال نخستين المپياد نود ونهم وبه نوشتهء شهرستانى در الملل والنحل ( ص 196 چاپ سنگى ) در نخستين سال پادشاهى اردشير دوم پسر داراى دوم ( 404 - 360 ) . أو در سال 322 در شصت ودو يا سه سالگى هنگامى كه فيلوكلس Philocles ) 123 - 223 ( آرخون بوده در سومين سال المپياد صد وچهاردهم در گذشته است ( دستگاه أرسطو از هاملين Hamelin ص 3 - زندگى أرسطو از كروست Chroust ص 73 - تاريخ الفلاسفة به عربى ترجمهء از فرانسه ص 101 ) . آموزشگاهى كه أرسطو در 334 در بازگشت به آتن باز كرده بود ورزشگاه يا گردشگاهى بود بنام « لوكئيون » Lukeion كه مانند باغ اپيكورس ورواق يا سايبان زنون در برابر آكادموس أفلاطون بنياد گذارده شده وأو در هنگام تدريس راه مىرفته است تا هنگام روغن مالي در رسد ( ديوگنس لائرسيوس 2 V ) از اين روى بدان نام پريپاتوس Pripatos داده‌اند . اين آموزشگاه پس از أرسطو از 322 تا 133 ، پيش از مسيح باز بوده است . ( ژ . مورو 259 - آلبرريوو 317 ) ديوگنس لائرسيوس در آغاز سرگذشت أرسطو ( 5 : 2 ) هم اين نكته را آورده واز « پريپاتتيكوس » يا مشاء ( رهرو ) ياد كرده است . ابن مقفع در منطق ( ص 33 ) از ياران أفلاطون وأرسطو نام برده وابن بهريز