روش خاص " تفسير كبير " در واقع عبارت است از رونوشت بردارى موسع وكامل از يك پاراگراف يا فصل ، وآوردن تفسير ( COMMENTAIRE ) در پى آن ، كه در آن برطبق قاعدهء كلى ، عبارات متن اصلى ( TEXTUS ) 1 متواليا هنگام توضيح تجديد شده است - بديهى است كه منظور ما اين نبوده است كه در بين متون اصلى كتاب يا صورتهاى 2 مقدم بر آن هماهنگى ووحدت صورتى دقيق كه اسناد ومدارك اقتضاء مى گردد يا در مورد آن موجب حدس وفرض مى شده است ، برقرار كنيم . 5 - شماره گذارى حواشى " متون اصلى " " T " و تفسير " C " از ناشر است ( 1 ) . در واقع در همين جلد أول اين شماره گذارى عين همان شماره گذارى است كه ناشران لاتينى از نيمه قرن شانزدهم به بعد اقتباس كرده اند . 6 - حروف حواشى به طورى ترتيب يافته است كه نشان دهندهء قسمت هائى است كه در متون اصلى وتفاسير با آن مطابقت دارد . اين پاراگراف هاى ساختگى در هو " تفسير " ى كه با حروف A . B . C وغيره نشان داده شده مشخص گرديده است . سپس ، هنگامى كه يكى از اين پاراگراف ها در طرح قبلى تجديد شده يا يك عبارت متن اصلى را توضيح مى داده ، حرف مرقوم در حاشيه بين پرانتز ، و در همان ارتفاع سطر متن اصلى جاى گرفته است كه عبارت مورد بحث از آنجا آغاز مىشود . 7 - از استعمال هرگونه نقطه گذارى يا پاراگراف بندى در متون اصلى احتراز شده است ، نسخه خطى عربى حاوى اين نكات نيست . و اگر اين نكات را بر متن مى افزودند نكات مسلمه ، مسائل متعدد وكوچكى را قلب وتحريف مى كردند كه براي مفسر مطرح بوده و در برابر ترجمه غير صادقانه اى قرار داشته كه نسخه اصلى يونانى آن را نمى شناخته و براي كسان ديگرى غير از خود أو خيلى پيش از آنچه فعلا ديده مىشود نامفهوم مى مانده است . 8 - در داخل " تفاسير " قضاياى فرعى ( LEMMES ) به طور نمايان نشان داده شده وخطوط كوچك سياه را در بالاى كلمات عربى قرار داده كه از آن خبر مى دهند وخطوط كوچك دوگانه 1 - من قريب نيم دو جين نسخه هاى خطى لاتينى " تفسير كبير " را بررسى كرده أم : در هر كدام از آنها اشتباهات شماره گذارى ديده مىشود . در اين نسخه هاى خطى عبرانى شماره گذارى به ندرت و فقط به صورت اتفاقى ديده مىشود . در نسخه هاى خطى عربى شماره گذارى وجود ندارد . 2 - به كار بردن خطوط دوگانه فقط در موارد استثنائى ديده مىشود ، آنجا كه متون اصلى خود به شيوه اى خاص مورد اشاره قرار گرفته است . مثلا در صفحه 183 و 6