پس شايد بتوان احتمال داد كه آن نسخه‌اى كه مرحوم أمين الواعظين نسخهء ( ر ) را از روى آن استنساخ كرده ، وسپس آن را عتيقه‌چيان خريدند وبه خارجه بردند همين نسخهء « عتيقه » اى باشد كه در تملّك مؤلّف رياض العلماء بوده ، وآن بزرگوار عبارت وخواب مذكور در فوق را از هامش آن نقل فرموده است ، وشكّى نيست اگر نويسندهء اين عبارت در هامش المجدى ، سيّد بن طاووس رض بوده ، جناب مولى عبد اللّه أفندي از أو به « بعض الفضلاء » تعبير نمى فرمود . گذشته از آنچه كه دربارهء اين نسخهء ( ر ) بعرض رسيد ، از لحاظ صحّت كتابت نيز اين نسخه چندان مورد اعتماد نيست ؛ زيرا بسيارى از كلمات آن أعم از أسماء وافعال واعلام بصورت صحيح وضبط درست كتابت نشده ، واغلاط املايى فراوانى نيز در آن ديده مىشود ، بعلاوة در ترتيب أوراق وصحّافي آن نيز اختلاف وتشويشى ملاحظه مىشود ، وصفحات أوراق آن بر جاى خود صحّافي نشده است ، از اين روى سلسلهء مطالب در آن گسسته وپراكنده است ، وگاه بايد دنباله مطلبي را كه در صفحهء عنوان شده است در چندين صفحه ما قبل يا ما بعد آن يافت ، ولى با اين همه اين نسخهء ناقص ومشوش ، در مجموع از جهت مقابله با نسخ ديگر وراه يافتن بصورت صحيح معدودى از كلمات ( ويا بصورتى كه بأقرب احتمال به واقع وصحيح نزديكتر باشد ويا بنحو قدر متيقّن ) باين ضعيف قليل البضاعة كمكهايى كرد . خداى كاتب مؤمن ومخلص ودوستدار أهل بيت عصمت وطهارت آن يعنى مرحوم أمين الواعظين را غريق رحمت خويش فرمايد ، وبه مالك عالم وفاضل آن حضرت آقاى روضاتى دامت إفاضاته طول عمر ومزيد توفيق