كتب خاصّه ( از رجال وتراجم ومعاجم ) كه به آن دسترسى يافتم كردم مطلقا نشانى از تاريخ وفات ومدّت عمر مؤلّف گرامى « المجدى » نيافتم . از پنج شش ماه قبل بنظرم رسيد كه لازم است آثار بعضي از معاصرين شريف عمرى را تفحّص وتصفّح كنم ، باشد كه در آن ميان به مطلبي كه اين مسأله را روشن كند برخورد كنم ، وشايد سى چهل كتاب را از آثار خاصّه وعامّه تورّق وتصفّح كردم ، ولى « هر چه بيشتر جستم كمتر يافتم » امّا مأيوس نبودم ، وخداى را شكر كه من حيث لا يحتسب ، واز لطف الهى وبمصداق « من طلب شيئا وجدّ وجد » در كتابي كه كمتر احتمال مىدادم از « عمرى » در آن سخنى به ميان آمده باشد ، مطلبي ديدم كه تا حدّى مقدار عمر عمرى را مشخّص مىكند ، واين كتاب « درّة الغواصّ في أوهام الخواصّ » تأليف حريرى معروف صاحب مقامات ، يعني أبو محمّد القاسم بن علي الحريري ، متولّد در سال چهار صد وچهل وشش ، ومتوفّى به سال پانصد وشانزده بود . حريرى كه قصدش از تأليف اين كتاب اصلاح بعضي اغلاط مشهوره است ، در ضمن بيان يكى از « أوهام فاضحه « 1 » وأغلاط واضحه » اى كه بر بيان وبنان خواص از أهل علم هم جارى مىشود مىفرمايد « 2 » : « ويقولون للمعرس قد بنى بأهله ، ووجه الكلام : بنى على أهله ، والأصل فيه أنّ الرجل إذا أراد أن يدخل على عرسه بنى عليها قبّة ، فقيل لكلّ من أعرس بان ، وعليه فسّر أكثرهم قول الشاعر :

--> ( 1 ) درّة الغواصّ چاپ ليپزيك ، ص 3 . ( 2 ) أيضا ص 168 - 169 .