از قول « صفدى » نقل مىفرمايد در سال 437 در دمشق وفات يافته است . ( عمدة الطالب ص 322 ، النابس ص 185 ) . حال اگر عرفا وعادة سنّ أبى الحسن عمرى را در وقتي كه شيخ الشرف گفتهء سابق الذكر را براي أو حكايت كرده است در حدود بيست سال بدانيم ، بايد قائل شويم كه أبو الحسن علي بن محمّد بن علي بن محمّد العمري ابن الصوفي در بين سالهاى سيصد وهشتاد وهفت تا سيصد نود متولّد شده باشد . ظاهرا در سالهاى ميان چهار صد وهفت تا چهار صد وبيست أبو الحسن عمرى اگر مستمرّا ساكن بغداد نبوده است ، بسيارى از أوقات در بغداد ساكن بوده است ؛ زيرا از آنچه كه دربارهء أولاد زيد بن موسى بن جعفر عليه السّلام ( زيد النار ) مىگويد كه : « . . . إدّعى إليه رجل اسمه جعفر ورد بغداد بين عشر وعشرين وأربعمائة ، وهو شيخ منحن . . . » « 1 » . وتاريخ دقيق ومضبوط اين داستان را ذكر نمىكند ، واين بدين معنى است كه عمرى در آن سألها ببغداد مرتّبا وهمه سأله تردّد داشته ، وبدانجا سفر وأقامت موقّت مىكرده است . در سال چهار صد وبيست وسه به تصريح خود جهت سكونت به موصل منتقل شده ، وسپس در همان شهر به فاصلهء كمي پس از ورودش ازدواج كرده است ، ودر سال 443 وحين تأليف المجدى دو پسر بنامهاى أبو على محمّد وأبو طالب هاشم ويك دختر بنام صفيّه از اين ازدواج خداوند باو عطا فرموده بوده است .

--> ( 1 ) رجوع فرماييد به منتقلة الطالبيّه ص 17 .