پس از رونويسى آنچه را هر روز نوشته بود با متن مخطوطه مقابله مىكرد ، بدين معنى كه من بنده أصل نسخه را ( با توجّه بر اينكه اغلاط موجوده در مخطوطه نيويورك را صحيحا بخوانم ) قرائت مىكردم ، وهمسرم دكتر تاجماه آصفى حفظها اللّه تعالى ، آن را بدقّت گوش مىداد ، وبا آنچه نوشته بودم مطابقت مىكرد ، وضمنا آنچه را هم كه خود از روى متن مخطوطه مىخواندم بر روى نوار ضبط مىكردم ، تا دوباره خودم نيز آن را با نوشته‌هايم مقابله كنم ، وبحمد اللّه بدين ترتيب وبمدد صاحبان اصلى كتاب ، سلام اللّه عليهم أجمعين ، كار پيشرفت مىكرد . استنساخ نيمهء أول كتاب به پايان رسيده بود ، كه بمقتضاى « الكريم إذا وعد وفى » جناب آقاى حاج آقا محمود مرعشى تصوير ( فوتوكوپى ) دو نسخه را كه وعده فرموده بودند ، يعنى نسخهء جديد التحرير ( ش ) ونسخهء ناقص ( ر ) را ارسال فرمودند . وپس از وصول اين دو نسخه ابتداءا به همان ترتيبي هم اكنون به عرض رساندم آنچه را كه استنساخ كرده بودم با دو نسخهء مزبور مقابلهء دقيق واختلافات ونسخه بدلها را در پانويس صفحات اضافه كردم ، وسپس در موقع استنساخ نسخهء نيويورك ( ن ) كه به هر حال آن را نسخهء أساس خود تلقّى كرده بودم ، آن را با دو نسخهء ( ش ) و ( ر ) يعنى ( مرعشى وروضاتى ) مطابقت مىكردم وموارد اختلاف را ياد داشت مىنمودم . وطبعا آنچه نوشته مىشد چون با توجّه به سه نسخه بود صورت مطمئن‌ترى مىيافت . آنگاه با توجّه بر اينكه نسخهء ( ش ) كامل بود آنچه در ابتدأ وانتهاى نسخهء أساس ( ن ) ناقص بود از روى نسخهء ( ش ) تكميل شد ، والحمد