ما اينجا فقط به تشخيص هويّت مراجعين ونيازمندان به مطالعهء نسخ خطّى مى پردازيم ، وكارت شناسايى لازم را صادر مىكنيم ، چون قبلا شبيه اين موضوع را در كتابخانهء ملّى پاريس هم ديده بودم ، دانستم كه بايد همان مسير را طي كنم . روز بعد با أوراق هويّت خود به آن أطاق رفتم ، وآنها پس از ملاحظهء آن أوراق وطرح سؤالاتى راجع به ميزان سواد وسوابق شغلى ومنظور از مراجعهء به نسخ خطّى عربى وفارسي چند قطعهء عكس از من گرفتند وآن را بر پروانه‌هاى خاصّى چسباندند ومهر زدند ، ويكى از همان پروانه‌ها را هم كه مدّت دو ماه اعتبار داشت بمن دادند وگفتند فردا بعد از ساعت 10 صبح وقبل از ساعت 3 بعد از ظهر بايد بفلان أطاق در فلان طبقه بروى واين پروانه را نشان بدهى . فردا ساعت يازده صبح بفلان أطاق رفتم ، مأمور اونيفورم‌پوشى پروانهء مرا گرفت وبا نسخهء ديگرى كه از آن پروانه نزد أو فرستاده بودند مطابقت كرد ، وسپس مرا باطاق ديگرى برد كه علاوة بر درب چوبى معمولى ورودى در فاصلهء نيم مترى از آن درب آهنى مشبّك ومقفّل ديگرى قرار داشت ، وبا تلفن بىسيمى كه در دست داشت ( كه گويا نام اينجور تلفنها « تاكى واكى » است ) بمأمور ديگرى كه در داخل آن أطاق بود اعلام كرد كه بيايند ، در را باز كنند وكارمندى پشت درب آهنين آمد ، وبا ملاحظهء مأمور وپروانه‌ها ومطابقت پروانه‌ها با نسخهء سومى ! ! ! از آن كه در نزد أو بود ، وپروانهء متعلّق به مرا بمن داد ، ونسخهء دوم را بهمان مأمور بازگردانيد ، ومرا بداخل أطاق راه داد ، وبا أدب ورعايت نكات ظريفه‌اى كيف دستى مرا گرفت وگفت : هر گونه وسيلهء نوشتن يا بريدن يا كبريت وفندك ويا دوربين عكّاسى كوچك در جيبهاى خود