و « منات » در كنار دريا از ناحيهء « مشلّل » در « قديد » ميان « مدينه » و « مكة » نصب شد . و عرب جملگى به بزرگداشتش مىپرداختند ، و در پيرامونش قرباني مىكردند . و « أوس » و « خزرج » ، و هر آنكه در « مدينه » ، و « مكة » و يا حوالى آن منزل داشت « منات » را تعظيم مىكردند ، و به نام او قرباني مىنمودند ، و به او هديه مىدادند . و فرزندان « معدّ » بر باقيماندهء دين « إسماعيل » ( - عليه السلام - ) بجا ماندند . و « ربيعه » ، و « مضر » نيز بر باقيماندهء دين وى همچنان بماندند . و هيچكس در بزرگداشت « منات » از « أوس » ، و « خزرج » بيش نبود . ابو منذر هشام پسر محمد گويد : ما را مردى از قريش از « ابى عبيده » پسر « عبد الله » پسر « ابى عبيده » پسر « عمار » پسر « ياسر » ( كه به تاريخ « أوس » و « خزرج » از همهء مردمان آگاهتر بود ) حديث كرد و گفت : « أوس » و « خزرج » و كساني كه پيرو آنان بودند از اعراب « يثرب » و غير « يثرب » حج مىگزاردند و در همهء مواقف با ديگر مردمان وقوف مىكردند ، و سر نمىتراشيدند ، و چون مىكوچيدند به زيارت « منات » مىشتافتند ، و پيش او سر مىتراشيدند ، و نزدش أقامت مىكردند ، و حجشان را جز بدين گونه تمام نمىپنداشتند و بمناسبت همين بزرگداشت « أوس » ، و « خزرج » است كه « عبد العزى » پسر « وديعة مزنى » يا ديگرى از عرب مىگويد :