فلان مقدار به فقراى شهر بده وأو مال را به شهر ديگر برده ودر را از بين رفته ضامن است واگر كوتاهى نكرده وتعدى هم ننموده ضامن نيست . مسأله 2711 - هر گاه انسان كسى را وصى كند وبگويد كه اگر ان كس بميرد فلانى وصى باشد ، بعد از آنكه وصى أول مرد ، وصى دوم بايد كارهاى ميت را انجام دهد . مسأله 2712 - حجى كه بر ميت واجب است وبدهكارى وحقوقى را كه مثل خمس وزكات ومظالم ، أداء كردن آنها واجب است ، بايد از أصل مال ميت بدهند ، واگر چه ميت براي آنها وصيت نكرده باشد . مسأله 2713 - اگر مال ميت از بدهى وحج واجب وحقوقى كه مثل خمس وزكات ومظالم بر أو واجب است زياد بيايد ، چنانچه وصيت كرده باشد كه ثلث يا مقدارى از ثلث را به مصرفى برسانند ، بايد به وصيت أو عمل كنند واگر وصيت نكرده باشد ، آنچه مى ماند مال ورثه است . مسأله 2714 - اگر مصرفى را كه ميت معين كرده ، از ثلث مال أو بيشتر باشد وصيت أو در بيشتر از ثلث در صورتي صحيح است كه ورثه حرفى بزنند ، يا كارى كنند كه معلوم شود عملي شدن وصيت را اجازه داده اند ، وتنها راضى بودن آنان كافى نيست . واگر مدتي بعد از مردن أو هم اجازه بدهند صحيح است . مسأله 2715 - اگر مصرفى را كه ميت معين كرده ، از ثلث مال أو بيشتر باشد ، وپيش از مردن أو ورثه اجازه بدهند كه وصيت أو عملي شود ، بعد از مردن أو نمى توانند از اجازه خود بر گردند . مسأله 2716 - اگر وصيت كند كه از ثلث أو خمس وزكات يا بدهى ديگر أو را بدهند وبراي نماز وروزه أو أجير بگيرد وكار مستحبى هم مثل اطعام به فقراء انجام دهند ، بايد أول بدهى أو را از ثلث بدهند واگر چيزى زياد آمد براي نماز وروزه أو أجير بگيرند واگر از آن هم زياد آمد به مصرف كار مستحبى كه معين كرده برسانند ، وچنانچه ثلث مال أو فقط به اندازه بدهى أو باشد ، ورثه هم اجازه ندهند كه بيشتر از ثلث مال مصرف شود ، وصيت براي نماز وروزه وكارهاى