براي أولاد خود وكساني كه اختيار آنان با اوست قيم وسرپرست معين كند . وكسى را كه به أو وصيت مى كنند وصى مى گويند . مسأله 2688 - كسى كه نمى تواند حرف بزند ، اگر با اشاره مقصود خود را بفهماند ، براي هر كارى مى تواند وصيت كند بلكه كسى هم كه مى تواند حرف بزند ، اگر با اشاره اى كه مقصودش را بفهماند وصيت كند صحيح است . مسأله 2689 - اگر نوشته اى به امضاء يا مهر ميت ببينند ، چنانچه مقصود أو را بفهماند ومعلوم باشد كه براي وصيت كردن نوشته ، بايد مطابق آن عمل كنند وهمچنين اگر بدانند مقصودش وصيت كردن نبوده وچيزيهاى را نوشته است بعدا مطابق آن وصيت كند ووصيت كرده ، ولى اگر ندانند كه بعدا وصيت كرده يا نه عمل به آن لازم نيست . مسأله 2690 - كسى كه وصيت مى كند بايد بالغ باشد ، بلى وصيت صبي دهساله اگر عاقل ودر وجوه معروف باشد صحيح است ، ونيز بايد وصيت كنند ه عاقل ، واز روى اختيار وصيت كند . مسأله 2691 - كسى كه از روى عمد مثلا زخمى به خود زده يا سمى خورده است كه به واسطه آن ، يقين يا گمان به مردن أو پيدا مى شود ، اگر وصيت كند كه مقدارى از مال أو را به مصرفى برسانند صحيح نيست . مسأله 2692 - اگر انسان وصيت كند كه چيزى به كسى بدهند ، در صورتي آن كسى آن چيز را مالك مى شود كه آن را رد ننمايد ، وقبول لازم نيست . مسأله 2693 - وقتي انسان نشانه هاى مرگ را در خود ديد ، بايد فورا امانتهاى مردم را به صاحبانشان بر گرداند واگر به مردم بدهكار است وموقع دادن آن بدهى رسيده بايد بدهد ، واگر خودش نمى تواند بدهد ، يا موقع دادن بدهى أو نرسيده ، بايد وصيت كند وبر وصيت شاهد بگيرد ، ولى اگر بدهى أو معلوم باشد ، وصيت كردن لازم نيست . مسأله 2694 - كسى كه نشانه هاى مرگ را در خود مى بيند ، اگر خمس وزكات