سوم - كسى كه سگ را مى فرستد بايد مسلمان يا كتابي باشد يا بچه مسلمان يا بچه كتابي كه خوب وبد را بفهمد ، واگر كافر غير كتابي يا كسى كه اظهار دشمنى با أهل بيت پيغمبر صلى الله عليه وآله مى كند سگ بفرستد شكار آن سگ حرام است . چهارم - وقت فرستادن سگ نام خدا را ببرد واگر عمدا نام خدا را نبرد ، آن شكار حرام است ، ولى اگر فراموش كند اشكال ندارد . پنجم - شكار به واسطه زخمى كه از دندان سگ پيدا كرده بميرد ، پس اگر سگ شكار را خفه كند ، يا شكار از دويدن يا ترس بميرد حلال نيست . ششم - كسى كه سگ را فرستاده ، وقتي برسد كه حيوان مرده باشد ، يا اگر زنده است به اندازه سر بريدن آن وقت نباشد وچنانچه وقتي برسد كه به اندازه سر بريدن وقت باشد مثال حيوان چشم يا دم خود را حركت دهد ، يا پاى خود را به زمين بزند ، چنانچه سر حيوان را نبرد تا بميرد حلال نيست . مسأله 2604 - كسى كه سگ را فرستاده اگر وقتي برسد كه بتواند سر حيوان را ببرد ، چنانچه مثلا به واسطه بيرون آوردن كارد ومانند آن وقت بگذرد وآن حيوان بميرد حلال است ، واگر چيزى همراه أو نباشد كه با آن ، سر حيوان را ببرد وحيوان بميرد ، حلال نيست بلى چنانچه سگ را در وقت بفرستد وسگ حيوان را به درد وبميرد حلال است . كه از خوردن آن خود دارى كنند . مسأله 2605 - اگر چند سگ را بفرستد وبا هم حيواني را شكار كنند ، چنانچه همه آنها داراى شرطهايى كه در صفحه گذشته گفته شد بوده اند شكار حلال است واگر يكى از آنها داراى آن شرطها نبوده ، شكار حرام است . مسأله 2606 - اگر سگ را براي شكار حيواني بفرستد وآن سگ حيوان ديگرى را شكار كند ، آن شكار حلال وپاك است . ونيز اگر آن حيوان را با حيوان ديگرى شكار كند ، هر دوى آنها حلال وپاك مى باشند . مسأله 2607 - اگر چند نفر بأهم سگ را بفرستند ويكى از آنها كافر غير