السيد محمد صادق الروحاني
449
توضيح المسائل ( فارسي )
خوب وبد را بفهمد ، واگر كافر غير كتابي يا كسى كه اظهار دشمنى با أهل بيت وپيغمبر صلى الله عليه وسلم مى كند ، حيواني را شكار نمايد ، آن شكار حلال نيست . سوم - اسلحه را براي شكار كردن حيوان به كار برد واگر مثلا جايى را نشان كند واتفاقا حيواني را بكشد ، آن حيوان پاك نيست وخوردن آن هم حرام است . چهارم - در وقت به كار بردن اسلحه نام خدا را ببرد وچنانچه عمدا نام خدا را نبرد شكار حلال نمى شود ، ولى اگر فراموش كند اشكال ندارد . پنجم - وقتي به حيوان برسد كه مرده باشد ، يا اگر زنده است به اندازه سر بريدن ان وقت نباشد وچنانچه به اندازه سر بريدن وقت باشد وسر حيوان را نبرد تا بميرد حرام است . مسأله 2596 - اگر دو نفر حيواني را شكار كنند ، ويكى از آنان مسلمان يا كتابي وديگرى كافر غير كتابي باشد يا يكى از آن دو نام خدا را ببرد وديگرى عمدا نام خدا را نبرد ، آن حيوان حلال نيست . مسأله 2597 - اگر بعد از آنكه حيواني را تير زدند مثلا در أب بيفتد ، وانسان بداند كه حيوان به واسطه تير وافتادن در آب جان داده ، حلال نيست . بلكه اگر شك كند كه فقط براي تير بوده يا نه ، حلال نمى باشد . مسأله 2598 - اگر با سگ غصبى يا اسلحه غصبى حيواني را شكار كند ، شكار حلال است ومال خود أو مى شود ولى گذشته از اينكه گناه كرده ، بايد اجرت اسلحه يا سگ را به صاحبش بدهد . مسأله 2599 - اگر با شمشير يا چيز ديگرى كه شكار كردن با آن صحيح است با شرطهايى كه در صفحه گذشته گفته شد ، حيواني را دو قسمت كنند ، وسر وگردن در يك قسمت بماند وانسان وقتي برسد كه حيوان زنده باشد ولى به اندازه سر بريدن وقت نباشد ، اما اگر به اندازه سر بريدن وقت باشد وممكن باشد كه مقدارى زنده بماند ، قسمتى كه سر وگردن ندارد حرام وقسمتى كه سر وگردن دارد ، اگر سر آن را به دستوري كه در شرع معين شده ببرند حلال واگر نه آن هم حرام مى باشد .