السيد محمد صادق الروحاني

395

توضيح المسائل ( فارسي )

مسأله 2287 - حواله دادن سر كسى كه بدهكار نيست ، در صورتي صحيح است كه أو قبول كند ، ونيز اگر انسان بخواهد به كسى كه جنسي بدهكار است ، جنس ديگر حواله دهد مثلا به كسى كه جو بدهكار است گندم حواله دهد ، تا أو قبول نكند حواله صحيح نيست . مسأله 2288 - موقعى كه انسان حواله مى دهد بايد بدهكار باشد ، پس اگر بخواهد از كسى قرض كند ، تا وقتي از أو قرض نكرده نمى تواند أو را به كسى حواله دهد كه آنچه را بعدا قرض مى دهد از آن كس بگيرد . مسأله 2289 - بايد مقدار حواله وجنس آن معين باشد واقعا پس اگر مثلا ده من گندم وده تومان پول به يك نفر بدهكار باشد وبه أو بگويد يكى از دو طلب خود را از فلانى بگير وآن را معين نكند ، حواله درست نيست . مسأله 2290 - اگر بدهى واقعا معين باشد ولى بدهكار وطلبكار در موقع حواله دادن ، مقدار آن يا جنس آن را ندانند حواله صحيح است مثلا اگر طلب كسى را در دفتر نوشته باشد وپيش از ديدن دفتر حواله بدهد وبعد دفتر را ببيند وبه طلبكار مقدار طلبش را بگويد ، وحواله صحيح مى باشد . مسأله 2291 - طلبكار مى تواند حواله را قبول نكند ، اگر چه كسى كه به أو حواله شده فقير نباشد ودر پرداختن حواله هم كوتاهى ننمايد . مسأله 2292 - اگر سر كسى حواله بدهد كه بدهكار نيست ، چنانچه أو حواله را قبول كند ، پيش از پرداختن حواله نمى تواند مقدار حواله را از حواله دهنده مطالبه نموده وبگيرد ، واگر طلبكار طلب خود را به مقدار كمترى صلح كند ، كسى كه حواله را قبول كرده ، همان قدر را مى تواند از حواله دهنده مطالبه نمايد . 2293 - بعد از آنكه حواله درست شد ، حواله دهنده وكسى كه به أو حواله شده ، نمى توانند حواله را به هم بزنند ، وهر گاه كسى كه به أو حواله شده در موقع حواله فقير نباشد ، اگر چه بعدا فقير شود . طلبكار نمى تواند حواله را به هم بزند ، وهمچنين است اگر موقع حواله فقير باشد . وطلبكار بداند فقير