السيد محمد صادق الروحاني
382
توضيح المسائل ( فارسي )
مسأله 2215 - جاعل ، بايد ، بالغ ، وعاقل باشد ، واز روى قصد واختيار قرار داد كند وشرعا بتواند در مال خود تصرف نمايد ، بنا بر اين جعاله آدم سفيهى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مى كند صحيح نيست . مسأله 2216 - كارى كه جاعل مى گويد براي أو انجام دهند ، بايد حرام نباشد ، پس اگر بگويد هر كس شراب بخورد ، ده تومان به أو مى دهم ، جعاله صحيح نيست . مسأله 2217 - اگر مالي را كه قرار مى گذارد بدهد معين كند مثلا بگويد هر كس أسب مرا پيدا كند ، اين گندم را به أو مى دهم ، لازم است وزن ووصفى كه تفاوت آن موجب تفاوت ماليت است تعيين كند ، وهمچنين اگر مال را معين نكند مثلا بگويد كسى كه أسب مرا پيدا كند ده من گندم به أو مى دهم ، بايد خصوصيات آن را كاملا معين نمايد . مسأله 2218 - اگر جاعل مزد معينى رأى كار قرار ندهد ، مثلا بگويد هر كس بچه مرا پيدا كند پولى به أو مى دهم ومقدار آن را معين نكند ، جعاله باطل است ، ولى چنانچه كسى آن عمل را انجام دهد ، بايد مزد أو را به مقدارى كه كار أو در نظر مردم ارزش دارد بدهد . مسأله 2219 - اگر عامل پيش از قرار داد ، كار را انجام داده باشد ، يا بعد از قرار داد به قصد اينكه پول نگيرد انجام دهد ، حقي به مزد ندارد . مسأله 2220 - پيش از آنكه عامل شروع به كار كند . جاعل وعامل مى توانند جعاله را به هم بزنند . مسأله 2221 - بعد از آنكه عامل شروع به كار كرد ، اگر جاعل بخواهد جعاله را به هم بزند اشكال ندارد . بلى عامل استحقاق اجرت مثل عمل را دارد . مسأله 2222 - عامل مى تواند عمل را ناتمام بگذارد ، ولى اگر تمام نكردن عمل أسباب ضرر جاعل شود ، بايد آن را تمام نمايد . مثلا اگر بگويد هر كس چشم مرا عمل كند فلان مقدار به أو مى دهم ودكتر جراح شروع به عمل كند ، چنانچه