2 - زمين مسأله 184 - زمين با چند شرط كف پا وته كفش نجس را پاك مى كند : أول آنكه زمين پاك باشد : دوم آنكه نجاست از راه رفتن نجس حاصل شده باشد سوم آنكه بنا بر احتياط وجوبي خشك باشد : چهارم آنكه اگر عين نجس مثل خون وبول ، يا متنجس مثل گلى كه نجس شده در كف پا وته كفش باشد ، به واسطه راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بر طرف شود ، ونيز زمين بايد خاك يا سنگ يا آجر فرش ومانند اينها باشد ، وبا راه رفتن روى فرش وحصير وسبزه ، كف پا وته كفش نجس پاك نمى شود . مسأله 185 - كف پا وته كفش نجس ، به واسطه راه رفتن روى آسفالت وروى زمينى كه با چوب فرش شده پاك نمى شود . مسأله 186 - براي پاك شدن كف پا وته كفش لازم نيست پانزده ذراع يا بيشتر راه بروند بلكه همين قدر كه نجاست بر طرف شود كافى است . اگر چه به كمتر از پانزده ذراع يا ماليدن پا به زمين ، نجاست بر طرف شود . مسأله 187 - لازم نيست كف پا وته كفش نجس ، تر باشد بلكه اگر خشك هم باشد به راه رفتن پاك مى شود . مسأله 188 - بعد از آنكه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك شد ، مقدارى از أطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مى شود پاك مى گردد . مسأله 189 - كسى كه با دست وزانو راه مى رود ، اگر كف دست يا زانوى أو نجس شود ، با راه رفتن پاك نمى گردد . وهمچنين است ته عصا وته پاى مصنوعى ونعل چهارپايان وچرخ اتومبيل ودرشگه ومانند اينها . مسأله 190 - اگر بعد از راه رفتن ، بو يا رنگ يا ذره هاى كوچكى از نجاست كه ديده نمى شود ، در كف پا يا ته كفش بماند اشكال ندارد .