مسأله 1935 - كسى كه بدهكار است ونمى تواند بدهى خود را بدهد ، اگر چه مخارج سال خود را داشته باشد ، مى تواند براي دادن قرض خود زكات بگيرد ، ولو مالي را كه قرض كرده در معصيت خرج كرده باشد ، واز آن معصيت توبه نكرده باشد . مسأله 1936 - اگر به كسى كه بدهكار است ونمى تواند بدهى خود را بدهد زكات بدهد ، بعد بفهمد قرض را در معصيت مصرف كرده ، چنانچه آن بدهكار فقير باشد مى تواند آنچه را به أو داده بابت زكات حساب كند . 1937 - كسى كه بدهكار است ونمى تواند بدهى خود را بدهد ، اگر چه فقير نباشد ، انسان مى تواند طلبي را كه از أو دارد ، بابت زكات حساب كند . مسأله 1938 - مسافري كه خرجى أو تمام شده ، يا مركبش از كار افتاده چنانچه سفر أو سفر معصيت نباشد ونتواند با قرض كردن يا فروختن چيزى خود را به مقصد برساند اگر چه در وطن خود فقير نباشد ، مى تواند زكات بگيرد ، ولى اگر بتواند در جاى ديگر با قرض كردن يا فروختن چيزى مخارج سفر خود را فرآهم كند ، فقط در جاى ديگر با قرض كردن يا فروختن چيزى مخارج سفر خود را فرآهم كند فقط به مقدارى كه به آنجا برسد مى تواند زكات بگيرد . مسأله 1939 - مسافري كه در سفر درمانده شده وزكات گرفته بعد از آنكه به وطنش رسيد ، اگر چيزى از زكات زياد آمده باشد ، بايد آن را به حاكم شرع بدهد ويگويد آن چيز زكات است . شرايط كساني كه مستحق زكوتند مسأله 1940 - كسى كه زكات مى گيرد بايد شيعه دوازده امامي باشد واگر انسان كسى را شيعه بداند وبه أو زكات بدهد ، بعد معلوم شود شيعه نبوده ، بايد دو باره زكات بدهد . مسأله 1941 - اگر طفل يا ديوانه اى از شيعه فقير باشد ، انسان مى تواند به ولى