مسأله 1776 - آنچه از منافع كسب در بين سال به مصرف خوراك وپوشاك واثاثيه وخريد منزل وعروسى وجهيزيه دختر وزارت ومانند اينها مى رساند در صورتي كه از شأن أو زياد نباشد وزيادة روى هم نكرده باشد ، خمس ندارد . مسأله 1777 - مالي را كه انسان به مصرف نذر وكفاره مى رساند ، جزء مخارج ساليانه است . ونيز مالي را كه به كسى مى بخشد يا جايزه مى دهد ، در صورتي كه از شأن أو زياد نباشد ، از مخارج ساليانه حساب مى شود . مسأله 1778 - اگر انسان در شهري باشد كه معمولا هر سال مقدارى از جهيزيه دختر را تهيه مى كنند ، چنانچه در بين سال از منافع آن سال جهيزيه بخرد ، خمس آن را نبايد بدهد واگر از منافع آن سال در سال بعد جهيزيه تهيه نمايد ، بايد خمس آن را بدهد . مسأله 1779 - مالي را كه خرج سفر حج مى كند ، از مخارج سالى حساب مى شود كه در آن سال خرج كرده واگر سفر أو تا مقدارى از سال بعد طول بكشد آنچه در سال بعد مصرف مى شود جزء مؤنه سال بعد حساب مى شود . مسأله 1780 - كسى كه از كسب وتجارت فائده اى برده ، اگر مال ديگرى هم دارد كه خمس آن واجب نيست مى تواند مخارج سال خود را فقط از فائده كسب حساب كند . مسأله 1781 - اگر آذوقه اى كه براي مصرف سالش خريده ، در اخر سال زياد بيايد ، بايد خمس آن را بدهد وچنانچه بخواهد قيمت آن را بدهد ، در صورتي كه قيمتش از وقتي كه خريده زياد شده باشد بايد قيمت آخر سال را حساب كند . مسأله 1782 - اگر از منفعت كسب پيش از دادن خمس اثاثيه اى براي منزل بخرد هر وقت احتياجش از آن بر طرف شد واجب است كه خمس آن را بدهد . وهمچنين است زيور آلات زنانه ، اگر وقت زينت كردن زن به آنها گذشته باشد .