آنها مىدانند كه مأمور به جهاد وقتال شدند ، وابن عاليه از اهل سنّت مىگويد : چهار نفرند : نوح وابراهيم وهود ومحمّد . و بعضى ديگر از ايشان مىگويند : نوح وابراهيم و موسى ومحمّد ( صلَّى الله عليه وآله ) ودانستى ( كذا ) كه بعضى نُه نفر گفته اند . نوح وابراهيم واسحاق ويعقوب ويوسف وايّوب و موسى وداود وعيسى . و بعضى از ايشان شش نفر گفته اند . و آن چه قول اكثر مفسّرين است ومروى از ائمّه طاهرين است آن است كه پيغمبران اولو العزم ايشانى هستند كه شريعت تازه داشتند وشرع ايشان ناسخ شريعت سابقه بود ، وايشان پنج نفرند : نوح وابراهيم و موسى وعيسى ومحمّد ( صلَّى الله عليه وآله ) هم چنان كه ثقة الاسلام در كافى از حضرت صادق ( عليه السّلام ) روايت كرده است ، وسبب اولو العزم بودن ايشان را آوردن شريعت وعزيمت تازه بيان فرموده است . و در حديث ديگر از آن سرور مروى است : « سادة النّبيّين والمرسلين خمسة وهم أولو العزم من الرسل ، وعليهم دارت الرحى : نوح وابراهيم و موسى وعيسى ومحمّد صلَّى الله عليه وآله وعلى جميع الانبياء والمرسلين . » ( 1 ) و در كافى ( 2 ) وعلل الشرائع از حضرت امام محمّد باقر ( عليه السّلام ) مروى است كه اين پنج نفر اولو العزم ناميده شدند به علَّت اين كه خداى تعالى عهد گرفت از ايشان در خصوص محمّد ، واوصياى بعدش ، ومهدى وطريقه ء او ، پس عزم خود را جمع كردند كه همچنين است . و در تفسير علىّ بن ابراهيم رسيده است كه معنى اولو العزم اين است كه سبقت گرفتند بر ساير انبياء در اقرار به خدا و اقرار به هر پيغمبرى كه پيش از ايشان است و بعد از ايشان خواهد بود ، وعزم كردند بر صبر كردن بر تكذيب واذيّت امّت .

--> ( 1 ) كافى 1 / 175 . ( 2 ) كافى 1 / 416 .