ثابت باشد يا نه ، بلكه مطلق فضايل آن حضرت نيست . وبالجملة ، هم چنان كه مذكور شد حكم قطع به رفع اجساد يا بر عدم تفرّق نمىتوان كرد ، امّا به ملاحظه ء اخبار مذكوره و آن چه [ نقل شده ] از ملاحظه ء در بدن حضرت امام حسين ( عليه السّلام ) وشعيب ، و بدن دانيال در شوشتر در عهد عمر ، و آن چه نقل شده در ملاحظه ء عدم تفرّق اجساد مؤمنين ، ظنّ به عدم تفرّق ابدان مطهّره ء ايشان حاصل است . مظنون وراجح در نظر حقير آن است كه تفرّق به آنها راه نيابد ، و ليكن هر گاه كسى بگويد : من ظن ندارم و از اين اخبار از براى من مظنّه حاصل نمىشود ، وسيّما به ملاحظه ء معارضات ، بحثى بر او وارد نمىآيد ، چه اذهان در قبول . . اختلاف تمام دارند ، و گفتن آن كه من چنين نمىدانم كه باقى بمانند و احتمال تفرّق مىدهم ضرر ندارد ، وامّا حكم به اين كه البتّه متفرّق الاجزاء مىشوند گويا راه نداشته باشد ، بلكه ظنّ به تفرّق هم بىوجه است . وامّا گفتن اين كه مىگندد و كرم مىخورد و امثال اين كلمات هر گاه از راه اهانت واستخفاف باشد ، قائل آن مستحقّ عقاب وعذاب است ، بلكه كافر مىشود اگر چه فرض مطابقه ء واقع كنيم ، چه بسيار امور مطابقه ء واقع را مىتوان در مورد اهانت گفت ، مثل اين كه كسى به زيد بگويد : يا مفعولة الامّ ، يا يا ابن النطفة الخبيثة القذرة ، اينها اهانت به آن شخص است اگر چه مطابق واقع باشد ، امّا هر گاه قصد اهانت نباشد موجب عقاب نمىشود ، و ليكن باز به امثال اين الفاظ خوب نيست در خصوص حجج الله متكلَّم شدن ، و [ از ] ملاحظه ء ادب وتوقير بسيار دور است ، والله سبحانه هو العالم .