عمداً يا سهواً سلام را ترك نمايد آيا بعد از تذكر يا اراده به عمل آوردن آن ، تدارك آن را واجب مىدانيد اگر چه زمان تأخير آن از تشهد بسيار طول كشيده باشد ومنافيات بسيار به عمل آمده باشد و صورت صلاة محو شده باشد يا آن كه بعد از حصول اين امور ديگر واجب نمىدانيد تدارك آن را چه عمداً ترك شده باشد و چه سهواً يا فرقى ميانه عمداً وسهواً مىباشد . ج : در كتب خود تصريحى به اين مسأله و همچنين به مسأله اين كه اگر عمداً قرار بدهد سلام را ترك كند ونگويد آيا نماز باطل مىشود يا نه نيافتم و ليكن مقتضاى قواعد اين است كه اگر سهواً ترك شده باشد هر وقت به خاطرش آيد بگويد اگر چه مدتى مديد گذشته باشد زيرا كه در خبر است ( 1 ) و وقت آن تتمه وقت است هر وقت به خاطرش آيد مىكند . و اگر عمداً ترك نمايد در بعد از تشهد به قصد اين كه بعد بگويد باز نماز او صحيح است . و اگر عمداً ترك كند به قصد نگفتن ونگويد بعد از مدتى مديد بگويد محل اشكال است و ظاهر آن است كه نماز او صحيح باشد و سلام بر ذمه او باشد و در قصد نگفتن آثم باشد ومسأله زياده از اين تأملى در كار دارد . والله العالم . ( 84 ) س 7 : ونيز بفرماييد آن كه در وسيلة النجاة فرموده ايد : كه بايد يك ركعت وتر جدا از دو ركعت شفع باشد و وصل كردن آنها به يك ديگر چنان كه بيان مىكنند خوب نيست مراد از لفظ « خوب نيست » بطلان نماز است يا ترك اولى است . ج : هر گاه وصل كند نماز باطل است ومستفاد از « خوب نيست » نيز اين است . ( 85 ) س 8 : ونيز بفرماييد كه هر گاه كسى از قواعد هيئت وغيره يقين به تحقق كسوف يا خسوف جزئى به هم رساند و در وقت تحقق آن عمداً و به جهت فرار از نماز

--> ( 1 ) تلخيص وسائل الشيعة ، 4 / 924 .