سائل انگشترى را گرفت ، پيغمبر أكرم صلَّى اللَّه عليه وآله اين جريان را كه مشاهده فرمود به طرف آسمان سر بلند كرد وگفت خدايا برادرم موسى سؤال كرد : « رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي ويَسِّرْ لِي أَمْرِي واحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي يَفْقَهُوا قَوْلِي واجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي هارُونَ أَخِي ، اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي وأَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي » تا اين كه گفت خدايا من پيغمبر تو هستم شرح صدر به من عطا كن وكارهايم را آسان گردان وعلى را وزير وپشتيبانم قرار بده . أبو ذر غفارى مىگويد : هنوز سخن پيغمبر تمام نشده بود كه جبرئيل از جانب خداوند متعال آمد وأين آية را آورد : « إِنَّما وَلِيُّكُمُ الله ورَسُولُهُ والَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ ويُؤْتُونَ الزَّكاةَ وهُمْ راكِعُونَ » وبدين مناسبت است كه پيغمبر أكرم به علي بن أبي طالب فرمود « أنت منّي بمنزلة هارون من موسى إلا أنّه لا نبيّ بعدي » وأين حديث را صاحب كتاب غاية المرام قدس سره از عامه به صد طريق و از خاصه به هفتاد طريق روايت كرده است . از اين آية شريفه ودعاء پيغمبر صلى اللَّه عليه وآله ونيز از سائر آيات وروايات متواتره استفاده مىشود كه ولايت إمام يك حقيقت وواقعيتى است موهبتى از جانب خداوند متعال . و چنانچه بدقت عقلي هم نظر كنيم مىبينيم همان برهاني كه بعثت أنبيا ورسل را در حكمت خداوندى إيجاب مىكند همچنين تعيين شخص لائق به امامت را بعد از پيغمبر صلى اللَّه عليه وآله ضروري مىداند چه آن كه سنت خداوندى است : ( وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ الله تَبْدِيلًا ) هر موجودى را بر حسب استعدادي كه در نهاد وغريزه اوست به مرتبه ء كمالش مىرساند ، ولذا مىبينيم افراد اين أنواع پيوسته در سير وحركت