4 - از طرف صاحب ملت اسلاميه و دعوت برسالت الهيه اشاره اى بوى رسيده باشد در ميان اجناس بشرى جنسى از جنس عرب معروفتر نيست كه صاحب شريعت و دعوت رسالت از آنها است همان كه هر روز پنج نوبت بالاى مساجد بنام او جار زنند كه : اشهد ان لا إله الا الله و اشهد ان محمدا رسول الله و دعوت او به گوش هر خوشكردار و بد كردار و دانا و نادان و مقر و منكر در شرق و غرب زمين ميرسد و اگر روا بود كه حجت بر اين خلق در جنس ديگرى باشد بايد جوينده و خواستار عمرى جستجو كند و به او پى نبرد و روا باشد كه او را در نژاد ديگرى از بشر مانند عجم و ديگران بجويد و لازم آيد از راهى كه خدا مصلحتجوئى براى بشر كرده فساد بوجود آيد و اين در حكمت و عدل خدا روا نباشد كه بر مردم امرى واجب كند كه يافت نشود و چون اين موضوع جائز نباشد روانيست كه امام و رهبر از غير جنس عرب باشد چون به صاحب شريعت و دعوت اسلام پيوست دارد و در ميان جنس عرب هم روانيست كه در غير تيره و قبيله پيغمبر باشد كه قريشند براى آنكه نژاد آنان قرب به پيغمبر دارد و چون روا نشد كه در قبيله ديگر باشد روانيست مگر آن كه در ميان اين قبيله در خاندانى باشد كه پيغمبر از آنها است براى قرابت آن خاندان صاحب ملة دعوت و چون اهل اين خاندان بسيارند بناچار در امر امامت بستيزه و گفتگو پردازند و براى برترى و شرافت اين مقام هر يك مدعى آن گردند و بايست صاحب ملت و دعوت كه رسول خدا است او را نشان دهد و شخص و نام و نسبش را بيان كند تا ديگرى در آن طمع نكند اما آن چهار صفت كه در خود شخص امام لازم است