55 - مفضل بن عمر گويد از امام صادق پرسيدم كه ( در سوره بقره آيه 124 ) فرمايد آنگاه كه آزمود پروردگارش ابراهيم را بكلماتى - اين كلمات چيستند ؟ فرمود همان كلماتيست كه آدم از خدا دريافت و او توبه اش را پذيرفت براستى او گفت خواهش ميكنم از تو به حق محمد و على و فاطمه و حسن و حسين كه بر من توبه پذيرى و خدا توبه او را پذيرفت براستى او بسيار توبه پذير و مهربانست عرض كردم يا ابن رسول الله اين چه معنى دارد كه ميفرمايد آنها را تمام كرد ؟ فرمود يعنى آنها را تمام كرد تا قائم كه دوازده امامند و نه تن آنان از فرزندان حسين باشند ، مفضل گويد عرضكردم يا ابن رسول الله چگونه امامت اختصاص بفرزندان حسين يافت نه حسن با آنكه هر دو فرزندان رسول خدا و دو سبط او و دو سيد جوانان اهل بهشت بودند ؟ فرمود براستى موسى و هرون هر دو پيغمبر مرسل و برادر بودند و خدا نبوت را بصلب هرون اختصاص داد نه صلب موسى عليه السلام و كسى را نرسد كه گويد چرا خدا چنين كرد ؟ امامت هم خلافت خدا است در زمين و كسى را نرسد كه گويد چرا خدا آن را در صلب حسين نهاد نه در صلب حسن زيرا خدا است كه در كارهاى خود حكمت انديشست و از آنچه كند باز پرسى نشود و آنهايند كه مسئولند .