امام رضا عليه السّلام فرمود : خداوند تو را در روز قيامت در امان بدارد . و چون به اين بيت رسيد : و قبرى در بغداد متعلَّق به نفس زكيّه است كه خداوند آن را در ميان غرفه‌هاى بهشت قرار داده است . امام رضا عليه السّلام فرمود : آيا دو بيت به قصيده تو بيفزايم كه با آنها قصيدهء تو كامل شود ؟ گفت : آرى اى فرزند رسول خدا ! آنگاه امام عليه السّلام فرمود : و قبرى در طوس است و چه مصيبت بزرگى دارد كه درون را با شعله‌هاى سوزانش آتش مىزند . تا روز حشر كه خداى تعالى قائم را برانگيزد و غم و اندوه را از ما بزدايد . دعبل گفت : اى فرزند رسول خدا ! اين قبرى كه در طوس است قبر كيست ؟ امام رضا عليه السّلام فرمود : قبر من است و روزگارى نگذرد كه طوس محلّ رفت و آمد شيعيان و زوّار من در غربتم گردد ، بدان هر كس مرا در طوس و در غربتم زيارت كند در روز قيامت همجوار من و آمرزيده خواهد بود .