به لوط هم دستور خروج از ميان آنها داده است پيش از آنكه عذاب بر آنها نازل شود ، زيرا خداى تعالى در حالى كه پيامبرش لوط در بين آنهاست ، ايشان را عذاب نمىكرد ، همچنين خداى تعالى هر امّتى را كه اراده فرمود هلاك فرمايد به پيامبرشان دستور داد كه از ميان آنها بيرون رود و از آنها كناره‌گيرى نمايد ، چنان كه ابراهيم عليه السّلام در مقام تهديد قوم خود به آنها فرمود : « از شما و آنچه جز خدا مىخوانيد كناره مىگيرم و پروردگارم را مىخوانم ، اميد است به واسطهء خواندن پروردگارم بدبخت نباشم و چون از آنها و آنچه كه جز خدا مىپرستيدند كناره گرفت » ( 1 ) خداى تعالى آنان را كه او را اذيّت كردند و رنج دادند و در آتش افكندند هلاك ساخت و آنها را اسفلين گردانيد ، و « ابراهيم و لوط را در سرزمينى كه مبارك ساخته بود نجات داد » ( 2 ) و خداى تعالى اسحاق و يعقوب را به ابراهيم بخشيد ، چنان كه فرموده است : « ما به ابراهيم اسحاق و يعقوب را بخشيديم و آنها را از صالحين قرار داديم » . ( 3 ) و خداى تعالى به پيامبر اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرموده است : « در حالى كه تو در ميان ايشانى ، خداوند آنها را عذاب نكند » . ( 4 )

--> ( 1 ) الأنبياء : 71 . ( 2 ) الأنفال : 33 . ( 3 ) مريم : 48 و 49 . ( 4 ) الأنبياء : 72 .