عسكرىّ عليه السّلام در ايّام حياتش آنها را تعديل كرده بود ، و وقتى كه آن حضرت درگذشت همگى آنها اتّفاق داشتند كه او فرزندى را جانشين قرار داده است كه همو امام است و به مردم گفتند كه از اسم او نپرسند و آن را از دشمنانش نهان دارند ؛ و سلطان وقت به سختى در طلب او بر آمد و نگهبانانى بر خانه‌ها و كنيزان باردار امام حسن عسكرىّ عليه السّلام گمارد ، سپس نامه‌هاى پسرش كه جانشين وى بود و شامل اوامر و نواهى او بود به واسطهء اصحاب مورد اعتماد پدرش در مدّتى بالغ بر بيست سال به شيعيانش مىرسيد و بعد از آن مكاتبه منقطع شد و بيشتر ياران امام حسن عسكريّ عليه السّلام كه شاهد امر امامت امام پس از او بودند درگذشتند و تنها يك تن باقى ماند كه همگى اتّفاق بر عدالت و وثاقت وى داشتند و او به مردم دستور كتمان داد و اينكه چيزى از امر امام را منتشر نكنند و مكاتبه منقطع گرديد . پس بنا به دليلى كه ذكر كردم و وصفى كه از ياران امام حسن عسكريّ عليه السّلام و رجالش نمودم ، و نقلى كه ايشان در امر امامت فرزند - عسكريّ عليه السّلام كرده‌اند ، وجود امام ثابت گرديد و درستى غيبتش را به واسطهء اخبار مشهوره‌اى كه در باب غيبت امام عليه السّلام وارد شده و اينكه او دو غيبت دارد و يكى از آن دو دشوارتر از ديگرى است به اثبات مىرسانيم .