يازده‌گانه‌اند سخن گوئيم . چنان كه اگر يك يهودى از ما پرسش كرده و بگويد چرا نمازهاى ظهر و عصر و عشاء چهار ركعت و نماز صبح دو ركعت و نماز مغرب سه ركعت است ؟ پاسخى نزد ما ندارد ، بلكه بايستى به او بگوييم تو منكر نبوّت پيامبرى هستى كه اين نمازها را آورده و عدد ركعات آن را معيّن كرده است و با او در بارهء نبوّت پيامبر اكرم و اثبات آن سخن مىگوييم و اگر نبوّت او باطل باشد اين نمازها باطل خواهد بود و پرسش از عدد ركعات آن نيز ساقط خواهد شد و اگر نبوّت او صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ثابت گرديد ، لازم است كه به وجوب اين نمازها و عدد ركعات آن اقرار كنى ، زيرا پيامبر اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلَّم آنها را آورده و امّتش بر آن اجماع و اتّفاق كرده‌اند ، خواه علَّت آن را بدانى يا ندانى و پاسخ كسى كه از امام قائم عليه السّلام پرسش مىكند دقيقا همين جواب است . پاسخ اعتراض ممكن است معترضى كه آثار حكمت را نداند و از تدبير درست ملَّت بىخبر باشد بگويد : چرا صاحب الأمر شما غايب شد امّا پدران او كه شما ايشان را ائمّه مىدانيد غيبت نداشتند با آنكه شيعهء آل محمّد عليهم السّلام امروزه نسبت به دورهء بنى اميّه