ترجمهء ( 1053 ) بهشتيان به سراى ما و سراى پيروان ما نگرانند چنان كه مردمان به اختران نگراناند . هر گاه از سوره‌هايى كه در قرآن آغاز آنها : سبح يا يسبح است به انجام رسيديد ، بگوييد : سبحان الله الاعلى . هر گاه آيهء : * ( إِنَّ الله وَمَلائِكَتَه يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ ) * را خوانديد بر آن حضرت درود فرستيد چه در نماز باشد چه در غير نماز . در تن اندامى نباشد كه كمتر از ديده سپاس خدا كند ، ديدهء خود را نگاهداريد . بهر جا خواهد مگشاييد تا شما را از ياد خدا باز ندارد . هر گاه سورهء و التين را خوانديد در پايان آن بگوييد : و نحن على ذلك من الشاهدين . و هر گاه در قرآن جملهء * ( قُولُوا آمَنَّا ، ) * قرائت كردى پس از آن بگوى : * ( آمَنَّا بِالله وَاشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ) * . نمازگزار چون در تشهد آخر كه نشيند بگويد : اشهد ان لا إله الا الله وحده لا شريك له و اشهد أن محمدا عبده و رسوله ( ص ) و * ( أَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها وَأَنَّ الله يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ ) * . سپس هر گاه حدثى از وى آشكار شد نمازش صحيح است . عبادتى به دشوارى پياده رفتن به خانهء خدا نيست . نيكى را از سم و گردنهاى اشتران بجوييد كه مىروند و مىآيند . خدا زمزم را سقايت ناميده زيرا پيامبر فرمان داد كشمشى را كه از طائف براى وى آوردند خيس كنند و در حوض زمزم ريزند زيرا آب آن تلخ بود مىخواست تلخى آن كم گردد مانند نبيذ خيس شده كهنه شد آن را نياشاميد چون مانند باده گرديد . هر گاه مرد برهنه گردد ديو به دو بنگرد و در او آز بندد خود را از اين روى پوشيده داريد . چيزى كه بوى ناخوش دارد هر گاه خورديد به مسجد مرويد . مرد هنگام سجدهء نماز واجب پايين تنهء خود را بلند دارد . هر گاه كسى خواهد غسل كند نخست دو بازوى خود را بشويد . هر گاه نماز گزارى چنان گزار كه قرائت حمد و سوره و تكبير و تسبيح خويش را بشنوى . هر گاه نماز به پايان رسيد به راست خويش بنگر . از جهان توشه‌يى برگير و برترين توشه پرهيزكاريست از بنى اسرائيل كه مسخ شدند دو دسته‌اند دسته‌يى گم شدند دسته‌يى در دريا و دسته‌يى در بيابان . هر جانورى را به حلال بودن نشناسيد مخوريد . هر كه بيمارى گرفت تا سه روز به كسى نگفت و به خدا ناليد اميد تن درستى هست . هنگامى بنده از خدا دور مىشود كه اشكم خوارگى و زن بارگى پيش گيرد . سفرى مكن كه در آن بيم نماز يا دين باشد . چهاراند كه گوش به همه كس فرا دارند : پيامبر ( ص ) ، بهشت ، دوزخ ، حور العين . نمازگزار هر گاه از نماز فارغ شد بر پيامبر و دودمان وى درود فرستد و بهشت را از خدا بخواهد و از دوزخ