ترجمهء ( 823 ) هميشه رفت و آمد براى يكى از ده كار است - امام على بن ابى طالب گفته : فرزانگان كهن به روزگار پيشين مىگفتند : رفت و آمد به سراى مردمان براى يكى از ده كار باشد : نخستين به ديدار خانهء خدا و انجام عمل آن و قيام به وظيفهء واجب آن . دوم - به درگاه فرمانروايان دادگر كه فرمان بردارى ايشان به فرمان بردارى خدا باز بسته است ، چون حق آنان واجب است و سود اينان بزرگ و زيان ايشان سترك . سوم - به درگاه دانايان كه دانش جهان و جاويدان از ايشان سود برده مىشود . چهارم - درگاه خداوندان دهش و بخشش كه خواستهء خويش را براى نيك نامى اندوختن و پاداش جاويدان بردن به مردمان مىدهند . پنجم - درگاه مردمان سبك مغز كوشا كه در گرفتاريهاى روزگار به يارى ايشان نيازمندى پديد آيد و به يارى اينان گره‌هاى جهانى باز گشوده گردد . ششم - درگاه بزرگان و سرشناسان كه رفت و آمد نزد ايشان براى رفع نيازهاست . هفتم - درگاه خداوندان خرد و تدبير كه از انديشهء روشن ايشان در ساز و برگى زندگى نيازى باشد . هشتم - درگاه برادران دينى زيرا پيوستن بدينان از واجبات دينى و لوازم انسانىست و رسانيدن حقوق ايشان از لوازم مسلمانىست . نهم - گاه گاهى درگاه دشمنان رفتن براى مدارا با آنان و دفع شر ايشان از راه تدبير و حسن معاشرت روا باشد بسا كه از اين نژاد دشمنى به دوستى گرايد و كينه به مهر انجامد . دهم - درگاه آنان كه همدمى ايشان براى ادب دانى و فرهنگ جهانىست و گفتگو با آنان آسايش روانى و سود زندگانىست .