ترجمهء ( 1038 ) نمازهاى واجب عبارت است از : نماز پيشين چهارگانه است ، و نماز پسين چهارگانه است ، و نماز شام سه‌گانه است ، و نماز خفتن چهارگانه است ، و نماز بام دوگانه كه مجموعا هفده‌گانه مىشود ، و نماز نافله سى و چهارگانه است . چهارگانه پس از نماز شام كه در سفر بيفتد ، دوگانه نشسته پس از نماز خفتن كه يگانه در شمار باشد . هشتگانه نماز شب است ، هنگام سحر ، و نماز شفع كه دوگانه است و نماز وتر يگانه است ، و نافلهء بام كه دوگانه است ، پس از وتر و هشتگانه قبل از نماز پيشين و هشتگانه پيش از نماز پسين ، مستحب است نماز را در اول وقت گزاردن ، پاداش نماز جماعت بيست و چهار برابر فرديست . نماز - گزاردن در پس فاجر درست نباشد ، و به غير از اهل ولايت نبايد اقتدا كرد ، و در لباس پوست مردار نمازگزاردن درست نيست ، اگر چه هفتاد بار دباغى شده باشد ، همچنين در پوست درندگان و ددان ، و سجده درست نباشد مگر بر زمين يا آنچه از آن رويد جز خوردنى و پنبه و كتان . در آغاز نماز گويند تعالى عرشك و مگويند تعالى جدك . در تشهد نخستين نمازى كه دو تشهد دارد مگوييد : السلام علينا و على عباد الله الصالحين ، زيرا سلام گفتن نمازگزار را از نماز بيرون مىبرد . در مسافرت هشت فرسنگ : نماز شكسته گردد و آن دو منزل است و چون نماز را شكسته گزاردى . بايد روزه رمضان را نيز بگشايى . هر كه در سفر نماز شكسته نگذارد ، نماز وى درست نباشد . زيرا در واجب خدايى افزوده باشد . قنوت در همه نمازى سنت مؤكد است و جاى آن در ركعت دوم است ، قبل از ركوع رفتن « پس از قرائت ، و در نماز مرده پنج الله اكبر است ، آنكه اندك گزارد با فرمان شرع مخالفت نموده مرده مرد را از پا به آرامى در گور كنند و مردهء زن را از سر تا پا به سوى بن گور برند ، قبور را هموار كنند و پشت ماهى مسازند ، باسم لله را در نماز بايد بلند گفتن . واجبهاى نماز هفت است : وقت ، پاكيزگى ، تكبيرة الاحرام ، و قبله و ركوع ، و سجود ، و ذكر . زكات در دويست درم سيم ، پنج درم واجب است . سيم كمتر از آن زكات ندارد . و زكات در مال واجب نگردد تا سالى بر آن بگردد و از روزى كه در ملك مالك درآيد بايد سالى بگذرد و زكات را به غير جعفرى مذهب كه امام بر حق را به حق طاعت مىشناسند نبايد دادن ، زر چون به بيست مثقال رسد : نيم دينار كه نيم مثقال شرعىست زكات دارد ، و چون گندم و جو و خرما و كشمش به اندازهء پنج وسق رسد زكات در آن تعلق گيرد زكات آن يك دهم باشد ، هر گاه به باران سيراب شده باشد و بيست و يك باشد ، اگر با گاو چاه سيراب شده ، وسق شصت صاع است ، صاع چهار مد است . در گوسفند هر گاه چهل و يكى باشد يكى زكات است تا صد و بيست رسد ، و چون يكى افزود دو گوسفند زكات دارد و تا دويست رسد و چون يكى بيفزايد سه گوسفند زكات دارد ، تا سيصد رسد ، و چون از اين درگذرد ،