يعمل به ) اين كتاب صحيح است و سزاوار است كه مورد عمل قرار گيرد ( 1 ) . داود بن قاسم جعفرى ميگويد كتاب عمل شبانه روزى كه يونس بن عبد الرحمن تأليف نموده بود به حضرت امام حسن عسگرى بردم حضرت كتاب را نگاه كرد و به همه جاى آن رسيدگى نمود آنگاه فرمود اين دين من و دين همهء پدران من است و همهء آن چه در اين كتاب است حقّ است ( 2 ) . و كتاب سليم بن قيس عامرى هلالى كه بدست ابان بن أبى عياش رسيد و او آن كتاب را در محضر امام زين العابدين قرائت كرد حضرت فرمود سليم درست نوشته است و اين حديثى است كه ما آن را ميشناسيم ( 3 ) . نجاشى گفته است كه كتاب ، عبيد الله بن على حلبى بمحضر امام صادق عرضه شد حضرت پاره اى از آن را تصحيح فرمود و ضمنا كتاب را نيز پسنديد . ( 4 ) . اين روايات نمونه اى بود از عنايتى كه رهبران الهى شيعه بتأليف و تصنيف حديث داشتند و در نتيجهء همين توجّه عدّهء كثيرى از شاگردان اين مكتب كتابهائى در حديث نوشتند كه چهار صد جلد از آنها كه باصول اربعمائة خوانده مىشود و مورد اعتماد و استفادهء علماء و دانشمندان متقدّم شيعه قرار گرفت . سپس محدّثين عالى مقام شيعه موفّق شدند كه كتابهاى حديث پر ارزشى جمع آورى نموده و در دسترس عموم قرار دهند و از جمله شيخ المتقدّمين و رئيس المحدّثين ابى جعفر محمّد بن يعقوب كلينى متوفى 328 و يا 329 ه است كه كتاب بسيار نفيس و ارزندهء كافى را تأليف فرمود و أبى جعفر محمّد بن على بن الحسين بن بابويه متوفى 381 كه كتاب من لا يحضره الفقيه را تأليف كرد و أبى جعفر محمّد بن حسن طوسى متوفى 460 كه موفّق بتأليف دو كتاب تهذيب الاحكام و استبصار گرديد و اين كتابها بنام كتب اربعة سرآمد كتابهاى حديث شيعه شد و آن اشتهارى را در نزد شيعه كسب نمود كه صحيح بخارى و مسلم در نزد عامه . با اين تفاوت كه عامّه بطورى كه اشاره شد روايات صحيحين را در بست پذيرفته و حقّ هيچ گونه اعتراضى به خود در مورد آن روايات نميدهند . ولى شيعه با كمال احترامى كه براى اين چهار كتاب قائل است به خود حق ميدهد كه همان

--> ( 1 ) : وسائل الشيعه كتاب القضاء . ( 2 ) : وسائل الشيعه كتاب القضاء . ( 3 ) : وسائل الشيعه كتاب القضاء . ( 4 ) : وسائل الشيعه كتاب القضاء .