« . . . اين رساله أيست مشتمل بر دو حديث ، كه دلالت مىكند بر فضيلت سيد إسماعيل حميرى و شرح قصيدة أو كه مترجم آن هست ، خادم محبان علي بن أبى طالب ، بر وجه اختصار ، محمد رضا بن ميرزا محمد بن محمد رضا بن إسماعيل القمي أصلا ، مشهدي مولدا ومسكنا . . . » تاريخ كتابت مجموعه كه ظاهرا ، بيك قلم مىباشد ، جمادى الثاني سال 1123 است . و در فهرست كتابخانه مذكور ، 5 / 177 - 178 ، كاتب را صاحب رساله أول ( 1 ) ، يعنى : فرزند مفسر ، شناسانده‌اند . شاهد ديگر بر ادعاى مذكور ، وقفنامه دختر مفسر مىباشد كه بر ظهر نسخه‌اى از مجلد سوم تفسير نوشته شده است . توضيح اينكه اين نسخه در سال 1111 كتابت شده ومتن آن بشرح ذيل است : « بسم اللَّه الرحمن الرحيم . الحمد للَّه الواقف على الضمائر والصلاة على محمد وآله اولي البصائر يوم تبلى السرائر . و بعد وقف مؤبد وحبس مخلد نمود ابتغاء لوجه اللَّه وطلبا لمرضاته بنت مرحوم مغفور مبرور مولانا ميرزا محمد الشهير بخياط ومؤلف هذا الكتاب كه موسوم گرديده بكنز الغرائب وبحر الدقائق ، بركافه مؤمنين ومتوطنين مشهد مقدس كه مطالعه ومباحثه نموده ، در مثوبات وأجور واقف ومؤلف شريك بوده باشند . ومتولى وقف نمود ارشد وأصلح و اعلم أولاد مرحوم مشار إليه را بطنا بعد بطن ، بنظارت حاجي الحرمين الشريفين حاجى محمد رفيع و بعد وفاته بتجويز أصلح أولاد مومى إليه ، مشروط آنكه اگر متولى وناظر خود در كار داشته باشند فبها و الا بهر يك از صلحا و زوار ساكنين مشهد مقدس كه معتمد بوده باشند بدهند وزيادة از سه ماه نزد كسى نباشد مگر بتجديد اذن ، و از حصار بند مشهد مقدس بيرون نبرند ونفروشند ورهن ننمايند وهبه ننمايند . فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ ما سَمِعَهُ

--> 1 - در آن مدرك ، رساله از آن ميرزا محمد بن محمد رضا مشهدي [ پدر ] دانسته شده است كه البتة اشتباه است .